home is where my veggies are ...

"Zottem nog leven?", "schrijf nog eens iet!", "zijde gestopt?", een greep uit de gehoorde differentiaal diagnoses op het symptoom : 'blogpostdatumovertijd'.



Andere prioriteiten en besoignes, wordt dan "hij die er wat minder over spreekt, is hij die ervan kan blijven eten". Reizen en boeren zijn inderdaad niet zo compatibel, zeker niet als dat, work and/or pleasure, ongeveer één keer per maand mocht in een al 'challenging gardening season' op z'n eigen, maar hoor je me klagen ? (dan hoorde je het verkeerd).

En na wat sporadische verkennende trekjes van kleine koppeltjes ganzen over de vaste route du soleil, trok gisteren heel de familie weer in formatie voorbij in wat minstens een voorteken mag zijn van de naderende winter (nature knows best, alsof de Hibiscus het al niet zachtjes had ingefluisterd). Helaas. Want iemand heeft de tomatenverf gepikt, alle kleuren (uitgezonderd blauw en wit) zijn welkom. Want er valt nog wel wat te rijpen voor de winter prikt. Met een klimaat dat uitvlakt naar een jaarrond 18° en ietwat nazomer kan het meevallen maar anders was het geen grellig geweldig tomatenseizoen : later begonnen (laat koud), veel blossom drop (warmte stress), langzaam kleuren (warmte stress), maar we eten dus no stress... En de rest van de moestuin ligt bijna winterklaar, chill!! ;-)

gij zult nooit ...

...uwe zaailingen vergeten. stupid. Tenzij gij uwe tijd gebruikt om muziek te maken, Ik danke u het offer.
En weer geen foto's, tranen achter de lens maken toch geen heldere plaatjes. misschien een voor en na, als het ooit nog goedkomt.
Eén dagje zon. verdomme.

tomatenvoetafdrukken, in eigen blad ...

... van voetafdrukken in sneeuw op bergen, tot voetafdrukken op rijm in gazonnetjes, voetafdrukken van alle aard in de wachtruimte naar een nieuw seizoen; maar hoe koel is deze verkleinde voetafdruk van Wageningen weer niet :

verpakt worden in uw eigen afval, en nog steeds composteerbaar
vetkoeljong, riep Bram als vierjarige tussen zesjarigen, aan de voet van elke piste...

Zouden we eerdaags maar eens niet met de peperkes en zo beginnen, kdenk van wel wa denktegelle (x schijnt door de bomen ;-) ?

... en neem mee ...

de serre is in het vakantieregime dus weer quasi geplunderd (excuses aan de toevallige vruchteloze passanten) en kan een tijdje verder zonder zorgen, toepasselijk, net zoals wij ...

op schema ...

... perfect op schema eigenlijk : pepers verpot, tomaten klaar, (moes)tuin en borders proper, ter plaatse gezaaid, gras gekamd, ... kortom the usual (inclusief gebeurlijke-rampen-na-vergeten-watergiften).
Nog een half kaske zaden aan de gang, subiet de blommekes en de rappe (komkommer, meloen, pompoen, nasturtiums,...), twee keer knipperen en het is weer zomer.

de serre-brigade mag zich stillekesaan gereed houden ;-)

En hoe is het daarbuiten, iedereen op schema ?

zaadzwiepen ...

... aka seed swapping. De "nieuwe" tomaten en peperzaden beginnen weer binnen te rollen (de leukste pakjes onder de kerstboom, al heb ik dit jaar niet te klagen gehad), het moeilijkste van het (moes)tuinseizoen kan dus weer beginnen : het kiezen tussen al die beloftevolle rassen.



Dat dat zo al zo moeilijk is, is meteen ook de reden waarom ik wel eens wat zwieps laat passeren, daar moet je verder niks achter zoeken (#dtv hebben ze daarop verzonnen in tweet-land, #durftevragen voor wie niet zo krap bij letters zit maar wel nog gaten heeft in z'n moestuinplan).

We zullen maar eens richting d(r)uivenkot trekken zeker, het nieuwe jaar wat op gang trekken ...

gouden appeltjes voor de dorst ...

... crisis of gene crisis, dendeze heeft zijn zaadjes al op het droge en hoeft dus niet op droog zaad te zitten. Want de sterren-etenuitschepper waagt volgens dendelicious weleens lucullisch tomatenkaviaar te serveren in zijn veel te dure taverne, van tomatenzaden wordt effectief al eens beweerd dat ze per kilo (terecht) vaak duurder zijn dan goud.

Ze stonden allemaal op het d(r)uivenkot dit jaar, en dat gaf zeker minder vliegjes en andere ongemakken in de keuken maar bracht ook mee dat ik ze met de aanhoudende drukte weer grondig uit het oog verloren was. En als je de zaden oogst volgens de meest klassieke methode (vergisting vs zilverzand vs oxyclean-ish vs ...) dan kan "ietske te lang" betekenen dat de zaden gekiemd ende verzopen verloren liggen te liggen in hun eigen nat.


"hoe lang dan ongeveer precies, dat gisten en dat schimmelen ?", vroeg de eigenwijze op die bbq waar niet over tuinen werd gesproken. Bovenstaande is in elk geval veel te lang; maar deze keer heb ik dus weer geluk gehad, wat zeg ik : deze keer smaakt naar meer want dat flinterdunne pelleke liet zich eigenlijk verbluffend verpulverend gemakkelijker verwijderen dan de prut met het zeefke-en-het-lopende-water.

"Laat maar komen die crisis" (en die horrorwinter des doods), we zijn er klaar voor (u toch ook ?)

Het einde in zicht ...

... dus in de serre begint stilaan de definitieve uittrede van de tomatenplanten op gang te komen, eerdaags zullen we maar eens met de (riante) peper en paprika oogst beginnen.


... dus de helft van de moestuin werd al winterklaar gemaakt, is ne keer wat anders bij 26° maar kom volgend weekend-en-wie-weet-voor-hoe-lang wordt het nog amper 13° overdag, en nat, en dat werkt een stuk minder prettig voor een weekendtuinier-van-te-moettes. Knoflook planten zal toch ook nog moeten, weer of geen weer.

... zaden oogsten, niet alleen van de tomaten en de pepers maar ook van de lange borders die fantastisch blijven doorgaan. Gaten hier en daar vallen niet erg op als je dat vanuit de lengte bekijkt.

... compostbakken doorgeschoven, zodat de rijpe compost mee onder de lasagna kan, en waardoor de bakken al de herfstopruim weer kunnen ontvangen.

... dus werd nog snel wat last-minute zomersnoei gedaan (onder het motto zachte snoei : "wat je nu wegneemt zal wegblijven" - ttz, er zullen wel ogen uitlopen maar veel minder dan bij de wintersnoei). Snel maar vooral maar heel even want ik werd bij boom drie gestoken door een wesp, en direkt daarna nog één en tegen dat ik onder het agressief gezoem van nog meer wespen 50m verder bij de keuken stond waren het er gelukkig 'maar' 4 (twee op de binnenkant van mijn dij waarvoor dank, één op mijn enkel en één op mijn pols). Wel weer een persoonlijke besttijd gelopen, mezelf onderwijl uitkledend om mijn weinig propulsieve armbewegingen met het weinige textiel toch wat meer slagkracht te geven (daarbij, een verdwaalde wesp in uw t-shirt, daar word je ook niet vrolijk van). Een aanrader. Was weer geleden van-als-klein ukkie (de klassieker : een dode wesp onder de blotevoetzool in de zandbak). (misschien toch wat minder fruit laten vallen, en nog minder laten liggen, daar onder die bomen).
Snoeischaar hangt nog in de boom, heb ik niet gemist bij het molenwieken onderweg.

... en de kweepeer staat in bloei. Ik heb dus blijkbaar een oktober-bloeier. Wist ik niet, maar lijkt me ook niet echt handig. Verklaart misschien waarom ik nog nooit fruit heb gehad (en nog altijd kweepeerconfituur moet lenen), want in het voorjaar is hij bijlange zo actief niet.
De laat-bloeiende notarisappel is helaas evenmin een goede kruisbestuiver.

... ook voor één van onze kippen. Kop eraf. Ik heb haar er meermaals mee bedreigd, als ze weer eens zat te schijnnesten, of als ze wat potshanerig aanviel. Maar ik zou hem er haar niet afgebeten hebben. Nu alle kippen bij de buren op-geplukt zijn, zijn de onze blijkbaar aan de beurt. Dit verhaal krijgt nog een staartje (en dan liefst één aan een sleutelhanger). Voorlopig gaat het deurtje van het slaaphok elke avond weer dicht ... vanaf morgen, want vandaag ben ik het weer vergeten. drukke drukke boem boem.

weettegijwelwatdatdadis ...

... "zwarte plekken op mijn tomaten ?" ... vroeg men terloops in die-serre-waar-niet-over-tomaten-werd-gesproken. Jahaah, ik weet (zonder ze te zien zelfs) watdatdatis ;-) Met stip op nummer één en daarom krijgt die het mooiste plaatje uit de oude doos (als Bart dan toch prompt promiscuïteit promoot) : waarschijnlijk neusrot.

Donker tot zwarte verzonken plekken aan het neuzeke (vandaar aka neusrot), aan de onderkant dus (vandaar aka blossom end rot). Calciumdeficiëntie dat zich kenmerkt door het onttrekken van water bij zichzelf maar dat zich voornamelijk zou manifesteren bij onregelmatige watergift (als ineens teveel uit de hemel bv.). Huishouding van zowel water als calcium in de war, ook al zit er waarschijnlijk genoeg calcium in de (pot)grond. Niet te gek doen met watergeven dus.

Op twee : de (patatten)ziekte. Bruin tot zwart bovenaan de tomaat, aan het steleke dus. Die planten worden trouwens meestal eerst zelf ziek. Tomaten(planten) droog houden, bleek voor velen ook lastig dit seizoen, mezelf incluis (dankzij de almaar gaatjes prikkende obese duiven, misschien toch maar eens prijs vragen voor een nieuwe folie of volgend jaar eerst eens een verbeterde versie van de zelfwaterende serre DHZ'en).

Op drie, niet met stip maar wel met stippen : sproeten over heel de (meestal overrijpe) vrucht, Anthracnose (klinkt gevaarlijk). Rapper plukken dus, liever te rap dan te laat (moeten wel al kleur hebben als het geen groene rassen zijn).

Nog iet anders ? Dat kan, maar dan heb je het wel heel smerig gemaakt in de serre ;-)

tomaten, wijn en ergonomie ...

... 't is alle jaren iet met de tomatenlabels. Dat ze ondanks onuitwisbare inkt soms toch van de luxaflex stukjes afgaan (maakt die dan wel echt herbruikbaar) maar vooral dat je meestal op je knieën onder de carrosserie moet kruipen om de naam uiteindelijk te kunnen lezen. Wat we dus zelden of nooit deden. En daarom telden we al eens touwen bij het oogsten en gaven we de tomaten dan "een nummer" naargelang hun standplaats om ze met uiteenlopende vertraging hun echte naam te geven. Maar zo leer je de tomaten niet bijzonder goed kennen en echt feilloos is dat naamsysteem ook weer niet, zeker niet als er zich sinds jaren een eigenaardig telsysteempje in de serre gevestigd heeft.



Vorig jaar leerden we tomaten al "omkatten" met wijnfleswikkels maar kwam het er door omstandigheden niet van om alle tomatennaampjes te ponsen maar dit jaar hebben we wegens andere omstandigheden iets meer tijd voor dit soort tuinwerkjes.
En ik zou ondertussen mijn goed leesbare en duurzame labels op ooghoogte al niet meer kunnen missen. Zo weet ik nu al dat Purple Beefteak wel wat bloemekes mag bijsteken (tandenborstelgewijs 99,9% bestuiving in de kas, daar nie van) en dat Oranje van Goeijenbier echt goe bezig is. Jaune Flammee blijft niet alleen koploos maar z'n vruchten lijken iets te langwerpig voor de soort (foute import ? Coeur de Boeuf alsnog uit quarantaine halen ter vervanging ?). Ook Voyager, van de teel-de-zwaarste-wedstrijd-zaadjes, lijkt niet echt trouw aan z'n soort (al maar goed dat ik niet van m'n eigen zaadjes ben vertrokken of ik was daar weer schoon door de mand gevallen).
Het is duidelijk dat het op deze manier niet lang zal duren voor ik ze allemaal zonder spieken bij naam (ben tamelijk slecht in namen maar vergeet nooit nog je mooie snoet snoet), van buiten en van binnen ken.

En zo kan de aandachtige profiler aan de hand van bovenstaande "anonieme" foto weer perfect afleiden hoe groot ik ben, wanneer het subject ongeveer ontoerekeningsvatbaar werd en met welke dexterioriteit ... goed zo.

ik ga er maar eens mee ophouden ...

... dacht Jaune Flammee, nochtans een zeer betrouwbare klimmer en flinkpresteerder onder de tomaten. Vaste waarde in de serre zelfs ware het niet dat ik ze was vergeten te zaaien; gelukkig bezorgde een collega amateur me op de valreep nog een plantje.



Sommige tomaten vergeten dus al eens een kop te ontwikkelen. Maar zelfs gebeurlijke ongevallen als foutief uitpitsen van "de allerlaatste dief" of het afbreken van de hoofdtak bij het omhoogleiden zijn meestal geen grote rampen : laat de plant een tijdje z'n gang gaan en promoveer een lagere dief tot nieuwe leider/hoofdstam. Die groeikrachtige dieven groeien meestal in geen tijd de rest voorbij. Jaune Flammee vergat dus al bij aanvang verder te groeien, en - zo geschreven zo gedaan - le nouveau dinges est arrivé.

Maar de Nieuwe Dief vergat het ook. En de nieuwe dief uit die nieuwe dief (die vind ik er meestal dik over, dieven van dieven) ... ook die vergat verder te groeien. Gatver. Vermoeiend zo, tomaten telen.



Koppijn krijg je van zo'n tomaat zonder kop : alle trossen gaan zowat op dezelfde hoogte blijven hangen, elke avond schietgebedje voor een niet-aflatende aanvoer nieuwe dieven (de wereld op z'n kop), ...

De rozenfeesten van Mechelen waren waarschijnlijk niet blij met een supervroeg seizoen (2/3 van de rozen eigenlijk al uitgebloeid), en waar zaten die mannen met hunne proef-te-rijden Vectrix eigenlijk ?? niet bij de eco-rijwielen alleszins ... maar, als ge morgen eentje voor de file komt afzetten voor een proefperiode van pakweg een grote bouwwerf vakantie dan spreken we er niet meer over.

ik heb je ... in de gaten ...

... de mot. Het lijkt wel "iedereen tegen de (hobby)tuinder" dit jaar. De aardappelen zitten ondanks plukken en verzuipen met-de-duizenden, en eitjes pletten, nog steeds vergeven van de kevers en larven. De tuinbonen die meestal wel wat luizenbezoek kunnen verdragen met behoud van voldoende porties voor de baas zijn voor een keertje volledig kaal. "Een plantje extra voor de beestjes", lijkt dit jaar dus onvoldoende zalvend voor de nooit-spuiten-wonde.
Mogelijkerwijs moet ik dan toch maar eens de bio-pyrethrinen overwegen want we lopen hier wellicht de kantjes van het bio-(on)verantwoord-zonder=gezonder-telen af; iets wat al eens als gevaarlijk nadeel wordt opgeworpen van de amateur-bio-revival-hype.

Maar ik word altijd zo mottig als ik dat de bijsluiter van zo'n pakje uit de plantencentrumapotheek lees. "Niet selectief, giftig voor oppervlaktewateren en kreeften (me, myself and I),...". Maar blijkbaar breken die bio-pyrethrinen toch vrij snel af (2 dagen) en verwacht ik op die afstand niet meteen kreeften te treffen. Beestjes die zich thans ophouden bij aardappelplanten zijn dom, dus in dat opzicht zou het middel nog voldoende selectief zijn. En toegestaan voor de bioteelt.
Geachte, u mag kiezen : back to Colorado or straight to insect hell. Met kleine mondjes voeden dacht ik eerder aan mijn eigen kinderen.



Maar zolang de aanvallen hanteerbaar zijn kunnen we ze natuurlijk ook met de hand bestrijden. Zoals deze rupsjes, ontieglijk klein en hyperkinetisch (mijn tomaten schijnen dus zeer voedzaam maar wel lastig voor de foto) die je pas in de mot hebt, als ze in de gaten springen. Gaten van de mot.



De belangrijkste vlinders die voorkomen in kasgewassen zouden de turkse mot (Chrysodeixis chalcites), de groente-uil (Lacanobia oleracea), de kooluil (Mamestra brassicae), de floridamot (Spodoptera exigua), de gamma-uil (Autographa gamma), de koolbladroller (Clepsis spectrana), de anjerbladroller (Cacoecimorpha pronubana) en Duponchelia fovealis zijn, maar ik vind mijn rupsen wat klein om te determineren tegen de rupsen van bovenstaande die ik op het internet vind.
Vorige week ergens zag ik een grote zitten in de serre (leek op die van de Gamma, die mot) en liet ik die met de fantastische mohawk van vorige jaar nog in gedachten maar begaan, maar dat was weer veel te diervriendelijk zo blijkt.
Blad plukken en verwijderen, een tomatenplant kan wel wat bladeren missen, ik ken telers (100 boeren, 101 methodes) die ze vrij vroeg volledig kaal zetten. Daarom geldt hier de Stelregel : blad niet-spic-n-span=weg. (En laat de spinnen maar zitten waar ze zijn).



Ah, en 'weg' dat doen zij natuurlijk vanzelf eens ze door hebben dat ze betrapt zijn...

het werkt ...

... de serre water geven vanuit de hangmat.



De meeste irrigatiesystemen hebben, zoals voor sommigen onder ons (check), een beetje druk nodig om te presteren (waterleiding, hydrofoor,...). Ook deze normaal gezien (en dat werd me althans door bovenvernoemde bevestigd) maar ik had eens horen waaien dat het toch "passief" zou kunnen en vond het een aanvaardbaar nietteduur risico met mogelijk een zeer hoge return on investment. In het slechtste geval moest het dan maar met de hydrofoor of in het allerslechtste geval met de waterleiding.
En ze hebben dat dus in baby-blauw, wie had dat gedacht...

De klassieke beproefde omgekeerde flessen gingen sowieso al de grond in, maar ze gaan waarschijnlijk werkloos blijven zitten want de 300L water uit de tonnen werden op een zeer gezapig tempo zeer lokaal en dus ook zeer diep toegediend. Geen druppel werd gemorst op een lapje grond zonder gewas en (bij tomaten nog belangrijker) geen druppel werd gemorst op het gewas, probeer dan als tomaat maar eens ziek te worden.
Was daar elke zaterdag toch zo'n twee uur mee bezig : water oppompen met de handpomp (waarvan de ene tiet al wat pectoraler werd dan de andere), water kruien en zorgvuldig mikken zonder spatten, ... niet gemakkelijk in een steeds bomvollere jungle. Nu nog een minuutje of vijf, of als het toch met de kruiwagen moet een kwartiertje ofzo. En nu hoef ik mijn serresitter niet meer te schofferen als ik weer op vakantie ga, want die hoeft in principe zelfs de serre niet meer in (gewoon een keertje de tonnen komen vullen aub, what the heck, dat kan ik desnoods nog met een timertje op de waterleiding geregeld krijgen). En je kan je favoriete bijvoer via de tonnen voorzien (tomatspecial, melasse, netelgier, smeerwortel, compostthee...), hoe moet dat met zo'n hogedruk systeem ? OK, kost een beetje centen (ongeveer één euro/m=4 spinnen kant-en-klaar nieuw, iets goedkoper met losse onderdelen, en als je een beetje uitkijkt voor ongeveer de helft op de tweedehandsmarkt - maar dan misschien ook half verstopt) maar wat kosten 20 uren vrijgekomen vrije tijd tegenwoordig, geïndexeerd alle volgende moestuinseizoenen opnieuw ?

Praktisch. De kranen heb ik niet helemaal onderaan de tonnen gezet. Daarmee verlies ik misschien 10L per vat maar hoop ik de grotere brokken en vlokken (die blijkbaar al eens in de regenput sukkelen) de kans te geven te bezinken, eerder dan de darm te verstoppen (misschien toch nog maar eens een echte filter voorzien). Kostte eigenlijk nog het meest aan de koppelstukken, had goedkoper gekund met wat spanringtjes maar dan weer niet zo flexibel als nu ("kies de bron"). (4) Aparte circuits voorzien voor de tomaat+paprika en komkommer+meloen (links en rechts), zo kunnen die allemaal een eigen regime krijgen (tomaten 1x per week, meloenen 2x per week bv.) en eventueel zelfs hun eigen tonnetje.

Nu nog water vinden (want al mijn bronnen staan droog) ... en dan houden we wie weet toch een kwart-are tuin in leven dit seizoen (terwijl we op de dag van het park lekker in de schaduw op het tweejaarlijkse ukulelefestival zaten bijvoorbeeld).
En dan hebben we die van Beervelde nog, maar daar ga ik donderdag misschien eens voor op mijn gouden pelouzeke liggen (als hij niet te hard prikt).

Oh, en er zit een beest in mijn tuin dat graag halve-meter ruggetjes perfect weer met de grond gelijk maakt (staat er al niks en deed ik eens de moeite om de aardappelen aan te aarden, dan kan kom je zo iets tegen) ... iemand een idee ??

dat moet je (gaan) zien ...

... was dus in Amsterdam voor het werk. En omdat ik allergisch ben aan een retourtje treinen-hoofdpijnigen-treinen brei ik er graag een stukje plezier aan vast. Keukenhof was ondertussen alweer dicht, dus moest/mocht ik op zoek naar (groene) alternatieven.

Het Amstelpark bijvoorbeeld. Een gratis(!) park in Amsterdam Zuid, beetje verder dan de RAI, ooit (1972) de lokatie van de 10-jaarlijkse floriade (2012 in Venlo, niet zo heel ver weg in tijd+afstand, in de gaten houden dus). Grote delen van de installaties werden behouden, en zijn eigenlijk nog altijd de moeite. Voor de rozentuin was het nog een beetje te vroeg blijkbaar, maar Rhododendron-liefhebbers komen er zeker aan hun trekken (daar snap ik niks van maar allez kom, het is toegestaan) in de gelijknamige vallei. Japanse/alpiene tuin, coniferentuin,... Het leukste vond ik nog te dwalen in de heemtuin waar inheemse planten hun (vrije?) gang mogen gaan. Inheemse planten die zich weinig aantrekken van de droogte (maar eerlijkheidshalve ook enigszins beschermd staan in het inheemse bos).
Daarnaast is het ook nog een gewone speeltuin, wandel- en pic(k)nic(k)park, met een democratisch retro-treintje en al.
Af en toe worden er ook workshops georganiseerd (plantenkennis, fotografie,...) dus misschien moet ik me maar eens een internationaal treinabonnement aanschaffen ;-)

ceci c'est pas un rietveld mais un Rietveld (imitatie), met daarvoor enkele borders waaruit we vooral onthouden dat (te) grote groepen in een border niet echt boeiend zijn (ziedewel meester).

Ik kan geen botanische tuin voorbijgaan zonder er even binnen te springen. Wel een beetje jammer dat die van Amsterdam niet gratis is (7,5euro). Zeker omdat hij niet zo heel erg groot is en de collectie niet echt lijkt te veranderen. Nog meer omdat de oranjerie dicht is. Maar aangezien de periode van mijn bezoek toch een paar weken vroeger is dan vorig jaar en het seizoen een beetje voor loopt (en maar een beetje de kluts kwijt) konden we toch weer op zoek naar de mooiste van het moment onder de bijzondere en gewone planten.
Wat zeker m'n aandacht heeft getrokken was de valse indigo (kent u deze nog?, Baptisia australis, een beetje superman-lupine : groter, mooier, gezonder, eleganter ... dan de Lupinus. Gillenia trifoliata sprong ook in het oog met zijn ranke stervormige bloemetjes. Roscoea cautleoides zal de Iris-liefhebber wel charmeren (check). Heuchera sanguinea, en ga zo nog maar even door ... Met 8 beaufort had het amper zin om foto's te maken, maar kom, een mens kan niet alles meehebben.
(btw, vergeet souvenirjagen : ze hebben er leuke watervogelfluitjes voor 75ct en die vinden de kinderen geweldig).

Wat wel een meevaller was, was de grote reclame op een kleine gevel. Katinka Polderman in de Kleine comedie. "Of ze nog een kaartje hadden". Net nog één laatste op de achtste rij. Haar pijpenlied mag dan misschien wel legendarisch zijn (geheelonthouders en de pruimtabak-lobby kunnen zich misschien beter onthouden) en is haar homolied een leukere meezinger dan I will survive, maar dat is natuurlijk slechts een topje van die brilliante taal-ijsberg. Nee, heb me geen seconde verveeld in haar sprookjestuin...



Mocht eigenlijk helemaal geen foto nemen (maar ik moest hem ook niet wissen) en afgezien van het feit dat er maar een ieniemienie spoilertje in gevangen zit mag het vooral een promo zijn voor haar nieuwe show : ga hem zien als je de kans krijgt!! (dat hangoorkonijn is trouwens leuker als zij het brengt)

We hebben de dag des oordeels blijkbaar overleefd maar daar denkt de tuin voorlopig anders over. Die blijft thuis rustig verder sterven, zelfs de vetplanten die misschien al 50 jaar in de voortuin staan houden er stilaan mee op (het groendak is bijna leeg en dat was nooit de bedoeling). Ik weet niet waar de border-zaailingen nog kracht vinden om water uit de grond te zuigen.
Al dat zonlicht heeft in combinatie met de droogte ook al geen goede invloed op de jonge serreplanten : zonne(en -wind?)brand op het frêle jonge blad van tomaten, pepers, paprika's, aubergines,.. (witbeige vlekken, niet zo heel erg maar wel verschietachtig). In een normaal seizoen verdragen de planten slordig afharden, dit seizoen dus niet.
Kleinfruit houdt ook aardig vol, maar kleinfruit is natuurlijk maar nuttig als het ook deftig fruit opbrengt (dat doet de rabarber bijvoorbeeld amper).
En de patattenkevers (die larven zijn geen pimpampoenen) zijn ook al daar, de dorstige piepers die nog maar net bekomen zijn van die late vorst hebben blijkbaar nog niet genoeg tegenslag gekend. Opsporen en manueel wegplukken dus, en verzuipen want de kippen lusten ze toch niet (waarschijnlijk van de aardappelgiften?) en ze spetsen enorm (mondjetoe) als je ze doodknijpt. De onderkanten van de bladeren hangen ook vol met gele eitjes dus er komen er nog (kapotwrijven!).

watergeven, daar gaan we ook nog iets mee doen...

ahoh ... en het is heel de week Chelsea flower show op BBC, maar dat wisten jullie waarschijnlijk al.

ze liggen erin ...

... tomaten, paprika's, pepers, komkommers, aubergines hebben plaats gemaakt op het d(r)uivenkot door in de serre te gaan staan. Niet van hun eigen helaas maar het zwaarste werk van het serreseizoen (incl. opkweek vanaf zaad) is nu eigenlijk wel weer achter de rug.
Much about the same zou je kunnen zeggen. Zelfde 42 tomatenplaatsen (iets meer dan de helft nieuwelingen, geen CDB). Weer veel te veel meloenen (maar die moeten dan ook maar zo lekker niet zijn). Maar dan weer minder pepers dan andere jaren (daar heb je er toch altijd teveel van - één of twee jalapenos zou ik nog durven importeren, want die ben ik rats vergeten), iets meer paprika's, en voor de eerste keer aubergines (weet dus nog niet of die liever in vollegrond/pot/binnen/buiten/... staan).
Nu nog even overzichtelijk maar straks weer een jungle.
De waterflessen zitten in de grond, en de emmers (SIP-voor-beginners, drainage aan de zijkant boven de bodem ipv in de bodem) op de grond, maar het zou goed kunnen dat het watergeven zelf nog gaat veranderen.
Mulchen met kamgras en stinkers na m'n werkreisje naar Amsterdam (iemand nog leuke tuintips voor aanstaande zondag op fietsafstand van A'dam???).



Stuk voor stuk als zaadje vertrokken, en allemaal wel een paar keer door mijn handen gegaan. Allemaal vertrokken in hetzelfde verwarmde kweekkastje van 60x40 (mijn belangrijkste reden om met kleine krantenrolletjes te beginnen, kweekkastmanagement). Dit seizoen bijgestaan door een onverwarmd "kweekkastje" voor alles wat niet echt extra warmte nodig heeft (bloemenzaden, pompoenen, ...), toch niet als je niet perse in de winter wil beginnen met pompoenen ;-)
De kader waarin ooit onze Eerste-Winkelrekening-Bij-Samenwonen heeft gehangen (melo, ikweethet) en die ik dus al jaren had, past perfect op een grote isomobak die ik al jaren had (past perfect zou je niet zeggen op de foto, maar zo'n kastje moet ook luchten, al zeker als de zaailingen tegen het dak zitten ;-). Weer een paar euro uit de kringloop voor een handig instrument. En niet lelijk om naar te kijken ("of ze al gegroeid zijn"). Wel het glas nog eens onder handen nemen, of het lijkt alsof we de ISO weer op 3200 hebben laten staan.
Die pompoenen hebben we vandaag ook nog maar even allemaal buiten gegooid, in het kippenhok beginnen de eerste spontane planten de kop al op te steken (nature knows best you know). Zoals gewoonlijk ook weer veel te veel exemplaren, we (de natuur en ik) zullen nog wel dunnen.

2x2=vol=vol ...

Ik zou een tweede verdieping kunnen gebruiken op mijn tweede verdieping. Watergeven en zien dat alles daar een beetje evenveel zon krijgt begint wat te lijken op auto-inpakken-NA-vakantie-met-al-één-valies-teveel-VOOR-vakantie. Tetris met plantjes, het is eens wat anders. Want als ook de waterschalen in het d(r)uivenkot uitgestald staan heb ik ongeveer (samengelegd) nog anderhalve tegel over om volle maanden van hun plekje, naar het water, via de afdruipschaal, naar mogelijks (tijdelijk) een ander plekje te jongleren. Misschien moet ik de zandkleurige vloer met matching voegen maar vervangen door een twister mat, het zou de coördinatie een stuk makkelijker maken.
Maar het einde is in zicht. Veel voller dan dit zal het niet meer worden want dit zou de week van de uittocht moeten zijn met de finale zoals wel vaker op het -einde. Door omstandigheden nog iets vroeger dan gepland.
Veel voller dan dit kan het dus ook nooit worden, de limieten van de plantenkamer zijn bij deze quasi volledig gedocumenteerd (alleen de uiteindelijke verpottafel kan nog nog wat virtuele ruimte scheppen door af en toe mee opzij te schuiven op haar wielen, en misschien nog wat plantenbakken onderin te dragen). De limieten van mijn na-werk-ze activiteiten trouwens ook...



(Zoveel dat het zelfs niet allemaal op de foto geraakt - breedhoek bedelen bij de Sint).
Afgezien van het relatieve plaatsgebrek is de evaluatie van het opkweekseizoen in de plantenkamer geslaagd te noemen. De eerste keer dat alles daarboven gebeurd en het is maar een paar keer spannend geweest (die keer toen ik de lichtbak op een mand geselecteerde tomatenplanten liet vallen niet meegerekend wegens buiten categorie dom). Vooral qua temperatuur op het einde van de winter maar het dichten van de laatste tochtgaten tegen volgend seizoen kan daar nog een paar graden verschil maken.
Alleen nog een vlottere (bezoekers)toegang naar boven (een paar ideetjes vechten het nog uit in mijn hoofd) en dat is daar perfect voor deze hobby.

Helaas is het seizoen zelf verre van perfect : één nacht late vorst was genoeg voor schade op planten die al stonden te knikkeknieën van de droogte (patatten om maar iets te noemen, daarmee was ik nu eens op tijd). De tuinbonen hebben nog nooit zo vroeg mieren en hun luizen op bezoek gehad (amper 20cm hoog, als ik die nu al moet toppen heb ik zelf niks) en dat is waarschijnlijk ook een teken van stress op die planten. Na de voorspelde onweersbuien hebben we alles samen toch al zeker 40 druppels geteld, de druivelaar had vanmorgen veel meer dauwdruppels aan al z'n bladertopjes verzameld (veels te fotogeniek als je geen tijd hebt om er een foto van te nemen) dan dat er hier vandaag gevallen zijn, en voor de rest van de week voorspellen ze weer droog (droog hebben ze moestuinhelaasmaarfestivalofbarbecuegelukkig altijd juist voorspeld, alleen de regen -miljoen dedieu- meestal ruim ernaast).
Het gazon is al zo ros als vorig jaar na augustus. Niet dat me dat specifiek één moer kan schelen, maar het is nog maar mei... dus dat belooft. Het zaaiwerk ter plaatse stellen we nog altijd uit (weinig zin in een gieterelleboog), maar hoelang nog ?
Die druivelaar doet het trouwens wel bijzonder goed, zal met zijn tenen ondertussen al diep genoeg in de grond zitten. Zelfs de witte die vorig jaar amper gedragen heeft hangt redelijk vol, en de aardbeidruiven uit San Gimignano willen duidelijk niet onderdoen voor de locals (van ver zou je denken dat er rabarber tegen de muur omhoog groeit).
Nee, de druiven groeien nog als kool, gelukkig kan ik er amper voorbij gaan zonder iets uit te pitsen (maximum 1 tros per tak, kleine trosjes gaan sowieso altijd weg, en de dieven natuurlijk ook) ...
Nog even, en we mogen dit weer bij de tomaten doen (eerst nog even langs de botanique, voor een zwart doosje ... a Capsicum clip ;-) ... en ook even langs die andere tuin).

verrassing ...

... of mama even een pakje kon komen ontvangen thuis, moest ze met papa dan maar even in de keuken zetten. Kom ik thuis staat er daar een Pak, op een transpallet, nog niet in de buurt van de keuken (daar had die 93,2kg misschien iets mee te maken). Keurig blind ingepakt tegen stormweer (helemaal niet nodig, ik zou momenteel zelfs geld geven voor een natte doos), dat ook. Leuk en nog spannender dan anders want niemand kon geloven dat ik dat aan die prijs had kunnen kopen, moest wel een kat in een zak zijn maar kijk zelfs het europallet mocht ik houden (en daar twijfel ik nog tussen inleveren of er een leuke hangstoel van te knutselen) en verder geen kattehaartje in de boter hoor; online shoppen, je moet het toch maar eens proberen.



... alle tomaten zijn voor de laatste keer verspeend en staan te wachten op hun officiële release-datum, die weer netjes gemikt staat op de tweede helft van mei. En je zou het haast niet geloven na de voorzomer van de afgelopen weken maar het wordt 's nachts weer foeilelijk koud (flirten met de nachtvorst maar zelfs die paar graden erboven zouden ze niet echt weten te appreciëren). Nature knows best; de spontane kiemlingen van gevallen tomaten van vorig jaar staan pas-en-amper 10cm hoog, er is dus vooralsnogsteeds geen haast bij (wat gaan die kiempjes verschieten dat de beschermende tunnel ondertussen ineens een paar meter verder onder de blote hemel staat).



... kunnen we de volgende dagen beginnen te verspenen uit de kiembakken met fourageerzaden. Bloemen, maar voor de rest meer verrassingen dan zekerheden uit verre en minder verre vakantielanden. Zoals deze het-zijn-geen-cocosnoten en peulen die zelfs nog gezaaid moeten worden. Er moeten nog heel wat zaden de grond in, een groot deel stond gepland "ter plaatse" maar met die droogte heb ik er weinig zin in. Heb zo vorig jaar in één keer m'n jarenlang zorgeloos zelfzaaiende nasturtiumhoek genekt zien worden. Ga eerdaags mijn eerder gezaaide erwten weer onderwerken, beter "alles" opofferen dan rond die paar dappere plantjes die wilden kiemen te moeten werken. De reukerwten die ik normaal altijd voorzaai, krijgen ter plaatse dan maar een extra kort seizoen.
Courgetten en pompoenen mogen binnen aan hun korte spurt beginnen,... Aardappelen doen het goed maar mogen misschien ook wat aandacht krijgen met die kou, aardbeien staan vroeger dan anders al voor 85% onder de netten (rest -en alleen de rest- is voor de beestjes), en de look is echt geen prei, hooguit familie maar verder gewoon ferme look.



... de voorzomer en de droogte hebben ons een beetje ver(r)ast, maar voorlopig nog geen reden tot paniek noch ongeduldig schuifelen : het (moes)tuinseizoen moet eigenlijk nog maar beginnen. Eerst nog een paar keer goed regenen, en Katzenjammer, en Labadoux (met Fred Morisson Trio en ander lekkers) en dan kunnen we uitkijken naar een normale zomer, met groentekes, blommekes en bbqs.

net op tijd voor de supermaan ...

(indrukwekkend die maan, nog meer dan anders)... lagen ze er weer allemaal in. Zoals steeds, in willekeurige volgorde en met slechts een bescheiden overschotje voor seizoen 2011 :

brandywine sudduth, banana legs, costoluto genovese, principe borghese, butter and bull heart, kosmonaut volkov 68D, cherokee purple, caspian pink, erdie family oxheart, amish paste, CDB, Pink Brandywine, 1884 purple, brandywine, millionaire, marizol purple, caro rich, dark purple beefsteak, earliana, brandywine cherry, carbon, grubbs mystery green, oranje van goeienbier, voyage, black sea man, northern lights, black cherry, earl faux, amana orange beefsteak, black elephant, crnkovic yugoslavian, broad ripple yellow currant, mortgage lifter bicolor strain, blushing yellow, debarro black, black brandywine, belarus orange, hawaiian white cherry, stump of the world, prudence purple, rose quartz, bloody butcher, anna russian, cabin, marmande jaune, pruple calabash, black oxheart, ...

Een beetje van alles maar wel weer een redelijk aantal osseharten blijkbaar (en ik had er nog zo op gelet). Voyage aka Reisetomate, de niet-anomale anomalie van Uli, zit er ook weer tussen. Niet omdat die vorige keer zo goed was (mooi om naar te kijken maar behoorlijk melig, een beetje zoals de gele peerkes ... jakkes) maar omdat ze in het tomatenforum voor een wedstrijdje "de zwaarste Voyage" gaan (en ik stiekem toch ook een beetje hoop dat de Voyage toch niet helemaal hetzelfde is al de Reisetomate, of ergens onderweg een 'lucky cross' is tegengekomen). (nonde, Jaune flammee vergeten).

Het zaaien met wat vertraging want een deel van de pepertjes moest nog met lichte spoed verspeend worden. Ondertussen zijn die bijna allemaal verpot. Met de "hulp" van een vaste klant in de nieuwe plantenkamer : een Gehoornde metselbij (Osmia cornuta). Mooi beestje met zijn rode poep en witte snor maar onhandig. Als hij niet verdwaalt, diep in mijn haardos (die zijn voorjaarsnoei nog niet gehad heeft, dus ruimte zat), dan valt hij wel twintig keer op rij in de bak potgrond ook al zet ik hem steeds weer netjes op vaste grond. (misschien dronken van die pint bier die sneuvelde toen hij de eerste keer (zonder steentjes of broodkruimels, en al zeker geen pellekes) de haarbos introk, en ik daar "gesticulerend" nog een beetje aan moest wennen. Misschien later eens een mugshot (als de kodak boven ligt en mijn handen niet zo vuil zijn van de potgrond).
Next stop in de zaailijn : de blommekes, want subiet is het toch al weer bijna april. Misschien weer stinkerkes in de serre want die zouden niet alleen de bodem "ontsmetten" maar zo al goed samengaan met tomaten (tegen nematoden, witte vlieg, ..., al eens 'the tomato growing secret' genoemd, en in geval van wedstrijden kunnen we niks aan het toeval overlaten ;-).



De moestuin op de meeste plaatsen nog altijd te nat, hooguit goed om wat onkruid te trekken (zonder op de grond zelf te komen; en dan vooral tussen de aarbeien). Plezierig wel met dit weer, maar na een uurke was ik het toch alweer een beetje lui beu en heb ik, vele kleintjes maken groot, versterking ingeroepen. Niet van de kinderen (daarvoor moeten ze minstens 5 zijn), maar van de kippen want dat zijn toch kampioenen in het dabben en kaal zetten (met uitzondering van netels en nog een paar). Met nog een halve rol draad een parcours uitgezet in de moestuin (ik wil niet dat ze aan de look of de ui zitten; goegedacht want de niet zo lang geleden pas geplantte narcissen werden als eerste uit de grond gewipt - met worteltjes dus ze willen nog wel proberen precies).
En ze doen zij dat goed, die kippen... moet je ook maar eens proberen.

Update: 60 van de 100 rolletjes staan al boven de grond, helaas is mijn administratie weer niet goed genoeg om te weten of dat de zaailichting van vrijdagavond is of die zatermiddag; maar kom die halve dag..., is wel ongeveer het aandeel van vrijdag ... 2,5-3 dagen, Just In Time, bedankt janneke maan.

catastrophe ...

riep de oude Franse skileraar zuchtend als er weer eens iemand durfde te wankelen op z'n latten, een bocht te missen op de st!jle hors-piste waar nog geen bochten inzaten of gewoon in een boom bleef hangen omdat die boom niet van zijn plaats ging... catastrophe zuchte ik toen ik terug thuis kwam en de zaailingen veel te nat zag staan in het kweekkastje (niet dat ze zoveel water hadden gekregen maar normaal moet je de kas toch wat vaker dan om de tien dagen luchten - zaaien en op vakantie gaan, niet ideaal; maar wel leuk) ... en catastrophe riep ik nadat ik vandaag de kweekkast weer wat overmoedig bij de zon had gezet. Dacht (voor de tigste keer) dat de zon wel zo straf niet zou zijn en ik zo toch, met die dure elektriciteit van tegenwoordig, weer wat licht- en warme-maturen kon uitsparen. Ik had er al spijt van toen ik amper twee bochten dichter bij het werk was ... Ik heb vandaag misschien wel 3 frank elentriek gespaard maar toch een redelijk aantal zaailingen verloren.



Maar geen reden tot paniek, ook genoeg wel gelukt en van de meeste andere rassen heb ik nog genoeg zaden (met uitzondering van een aantal aubergines maar zo'n grote fan zijn we daar toch niet van). En we hebben nog wel wat tijd voor een nieuwe lading. Voor wie niet meer kan wachten zijn het vandaag (excuus, er was weer iemand op mijn schoot in slaap gevallen waardoor die dag al grotendeels gepasseerd is) en morgen trouwens ideale dagen om aan de tomaten te beginnen (als ik morgen wat bekomen ben en de schade heb overzien leg ik wellicht de gerateerde peperzaadjes), voor mij zal het voor de tomaten eerder ergens tussen de 17de en 19de zijn. Volledige volgens plan trouwens.

De vogeltjes fluiten kwiek en sommige boeren schudden hun velden alweer op. Tijd om zelf goed uit de doppen te kijken dus. Een paar rijtjes geprobeerd op veldje 5 maar de grond is er eigenlijk nog te nat. Toch bewerken breekt je later zuur op (met garantie), maar twee rijtjes zondigen met de zon op uw snuit doet wel deugd na de lange winter. Zodra het nog wat meer droogt kunnen de schorseneren en de tuinbonen erin, en waarschijnlijk niet zo heel veel later de rest.
De look en de winterui doen het gelukkig nog steeds zeer goed.

Nu we toch aan het kalenderen zijn : wie op 18-20 maart in de buurt van Amsterdam verblijft kan het food film festival meepikken met films, workshops, proeverijen, ... en nog wat rondom eten. Ze spelen er onder andere 'goddelijk varken' waar ik het laatst onderdeappelboom nog over had. En dus nog meer van die eye-openers. Altijd wat te doen in Amsterdam (moet zelf helaas nog twee maanden wachten voor ik er nog eens "in de buurt" ben).
In het Foto museum in Antwerpen loopt nog tot 5 juni de tentoonstelling Hungry Eyes. Daar moet ik wel nog zien te geraken, al dan niet met workshop (in elk geval zonder fotoclub want ik ben al geschorst wegens 'maatschappelijk gevaarlijk en verwerpelijk gedrag' - tjaja ik had ruim voor en kort na Het Bezoek openlijk durven stellen : " 't is Rollin en niet Rolain " (Verlinde), boetedoening schijnt dan als vanzelfsprekend in zo'n club maar het blijft Rollin en niet Rolain; in het centrum van een actieve genocide binnen de club blijken pikjes wat korter en teentjes wat langer).
Volgende week maandag is er in Diest 'wiskunde in de natuur' waar nog (minstens) één plaats vrij is omdat ik dubbelgeboekt naar KT moet. En de eerder beschreven bloemenzeëen zijn zo mogelijk nog indrukwekkender aanwezig (in de Kruidtuin staan er ondertussen zelfs Paasbloemen te pronken - zal voor de onzen die we eergisteren nog snel in de grond legden nog wel even duren, als ze nog willen).
Allez, we weten weer wat doen (en u ook, tomaten zaaien en al ;-)

lang, minder lang, nog minder lang ... en dan in de moestuin

De (peper)zaailingen staan bij sommigen alweer te pronken als ik de vinger aan de pols houd in de moestuinfora, maar meestal alleen omdat ze nog minder geduld hebben dan de meeste onder ons ;-)
(hieronder in de serre van Villandry maar die foto is vorig jaar eind mei genomen)
De geselecteerde zaadjes liggen al wel gereed in 'de bak', deze week beginnen we er aan.



Vooraan in de jaarlijkse zaairoutine komen pepers, paprika's en aubergines, want die kunnen wel een langer seizoen gebruiken. Later volgen de tomaten - nooit (meer) voor half maart -, en in een derde golf (ergens in april) de meloenen, pompoenen en komkommers want die groeien toch als kool. Tja, kool, (knol)selder, labbonen, ui... die liepen hier en daar al eens tussendoor, maar of ik die weer allemaal ga voorzaaien dat zal nog van de beschikbare tijd afhangen...
Wie (tomaten)planten komt recupereren zal dus weer wat langer moeten wachten maar zoveel verschil zit er eigenlijk toch niet op de uiteindelijke oogst.
De afgelopen jaren hadden we wel regelmatig fantastische voorjaren (aan de skipistes te zien is het misschien weer van dat), maar vorig jaar was dan weer een ramp. Voor mij geen paarse tomatenplanten meer ... gedaan. Te vroeg beginnen zaaien zonder bijlichten geeft trouwens zwakke plantjes, die sneller ziek worden en minder opbrengen, waar zit dan nog je winst ?? En zeg nu zelf, zo'n tomaat in het volle van de zomer is toch tien keer lekkerder dan die allereerste, so why rush...


De spelers :

Aubergines :
melanzana prosperosa, rosa bianca, slim jim, bianca a uovo, fengyuan purple, florida high bush

Paprika/zoete pepers :
hungarian sweet white, hungarian sweet apple, orange sun, yolo wonder, d'asti giallo, long red marconi, topep giallo, purple beauty, giant 3, california wonder 300, chocolate beauty, californian wonder golden, aji dulce, aconcagua, baby yellow, marconi golden

Pepers :
naga jolokia, joe long cayenne, thai yellow, numex sandia, aji habanero, peppadew, chile de arbol, white habanero, peach habanero, chili maya hot pepper, cayenne blend, Szegedi 80, jalapeno early
mme jeanette, biker billy jalapeno, yellow mushroom, red rocoto, aji panca, paper lantern, thai bird pepper, red fratali, orange habanero, numex chimayo, turkish cayenne, yellow fratali, lipstick, 7 pot.
Volgend jaar weer wat nieuwe jalapenos indoen heb ik gezien.

Zoals altijd weer veel meer dan we zelf kunnen gebruiken, maar zoveel werk heb je niet aan deze planten, en het is lang niet zeker dat alle zaden en zaailingen het even goed zullen doen. De luxe van het ruime overschot is aan de kost van het zaad (0 euro) en het werk (0 euro) gelukkig niet zo'n heel groot probleem. De lichten en het verwarmde kweekkastje draaien toch...

Alleen nog wat verse zaaigrond gaan shoppen (het brengt niet op te besparen op zaaigrond) en we kunnen er een lap op geven in het vernieuwde d(r)uivenkot. En als we daar dan toch in de winkel staan misschien al wat pootaardappelen meenemen (lady christle bv. voor die weer op is) om voor te kiemen, voor de eerstelingen toch belangrijker dan de rest.

Jaja, het moestuinseizoen is begonnen, zullen we dat zo afspreken ?? (60% van de kiwis doen het, u toch ook??)