ze liggen erin ...

... tomaten, paprika's, pepers, komkommers, aubergines hebben plaats gemaakt op het d(r)uivenkot door in de serre te gaan staan. Niet van hun eigen helaas maar het zwaarste werk van het serreseizoen (incl. opkweek vanaf zaad) is nu eigenlijk wel weer achter de rug.
Much about the same zou je kunnen zeggen. Zelfde 42 tomatenplaatsen (iets meer dan de helft nieuwelingen, geen CDB). Weer veel te veel meloenen (maar die moeten dan ook maar zo lekker niet zijn). Maar dan weer minder pepers dan andere jaren (daar heb je er toch altijd teveel van - één of twee jalapenos zou ik nog durven importeren, want die ben ik rats vergeten), iets meer paprika's, en voor de eerste keer aubergines (weet dus nog niet of die liever in vollegrond/pot/binnen/buiten/... staan).
Nu nog even overzichtelijk maar straks weer een jungle.
De waterflessen zitten in de grond, en de emmers (SIP-voor-beginners, drainage aan de zijkant boven de bodem ipv in de bodem) op de grond, maar het zou goed kunnen dat het watergeven zelf nog gaat veranderen.
Mulchen met kamgras en stinkers na m'n werkreisje naar Amsterdam (iemand nog leuke tuintips voor aanstaande zondag op fietsafstand van A'dam???).



Stuk voor stuk als zaadje vertrokken, en allemaal wel een paar keer door mijn handen gegaan. Allemaal vertrokken in hetzelfde verwarmde kweekkastje van 60x40 (mijn belangrijkste reden om met kleine krantenrolletjes te beginnen, kweekkastmanagement). Dit seizoen bijgestaan door een onverwarmd "kweekkastje" voor alles wat niet echt extra warmte nodig heeft (bloemenzaden, pompoenen, ...), toch niet als je niet perse in de winter wil beginnen met pompoenen ;-)
De kader waarin ooit onze Eerste-Winkelrekening-Bij-Samenwonen heeft gehangen (melo, ikweethet) en die ik dus al jaren had, past perfect op een grote isomobak die ik al jaren had (past perfect zou je niet zeggen op de foto, maar zo'n kastje moet ook luchten, al zeker als de zaailingen tegen het dak zitten ;-). Weer een paar euro uit de kringloop voor een handig instrument. En niet lelijk om naar te kijken ("of ze al gegroeid zijn"). Wel het glas nog eens onder handen nemen, of het lijkt alsof we de ISO weer op 3200 hebben laten staan.
Die pompoenen hebben we vandaag ook nog maar even allemaal buiten gegooid, in het kippenhok beginnen de eerste spontane planten de kop al op te steken (nature knows best you know). Zoals gewoonlijk ook weer veel te veel exemplaren, we (de natuur en ik) zullen nog wel dunnen.

hoevetoerismus ... geflitst

Ze schieten als paddestoelen uit de douche, de plaatsen waar je aan hoevetoerisme kan doen. Het zal u niet verbazen dat ik het hart op de juiste plaats draag voor de sector maar soms begint het toch (nogal wat) naar plat opportunisme te ruiken. Er zit duidelijk Kaf tussen het Koren. De éénmalige (halve) investeringen in hedde gij meubelen en hedde gij howesgerief, een aftandse go-cart, wat krakkemikkege speeltuigen en een remorque speelzand,... en een groene plank met een witte plank erop lijkt al heel snel op een pingpongtafel als je er ook nog een paar noppenpalletjes van de kringloop bij legt. Of de "we-zullen-van-elk-diertje-maar-twee-stuks-nemen-voor-die-mini-kinderboerderij-voor-stadskindertjes" (dat staat zo beeldig op de site en oZoo mooi in de brochure), vooral als die dieren verder niet zo goed verzorgd worden. Deze keer was één van de geiten al in tijden en twintig centimeter niet meer gekapt, en liep het daardoor op de polsen (het kan ook de hoefpalm zijn, ik heb mij vooral bekwaamd in de menselijke anatomie). Dan zeg ik : slechte boeren!

Niks aan de hand als je de mensen niet kan ontvangen zoals dat al eens gedaan wordt in de toeristische sector (druk druk druk op die andere bijverdienste, de boerderij), liever geen ontvangst dan a-fake-one maar ik vind het als toerist voor die prijs wel een minimum dat het gras gemaaid wordt rond het gastenverblijf (dat staat zo netjes, vooral als er verder geen noemenswaardige beplanting te vinden is rond het erf - en de kleinste stadskindertjes zien zo hun stadsvoetjes nog, de kinders hebben dat soms nog nodig als ze niet met het ene voetje willen struikelen over het andere), en dan (het maaien) bij voorkeur in uw vakantietijd en niet in die van mij.

Lappen ze ons daar (als we weer gezellig thuis zijn, ahja) nog een stuk van de waarborg aan ons been voor "schade aan de biljartkeu" (terwijl we die allemaal netjes in dezelfde staat achterlieten) - koop dan meteen ook een extra bal want er ontbrak er nog eentje. Misschien was de echte reden dat madam moest kuisen (terwijl we het huis ook netjes in dezelfde staat achterlieten en voor die opkuis trouwens OOK al betaald hadden). Ik weet niet welk van de drie speelhuizen er het meest in elkaar zakt maar van één van de drie had bRambo ineens iets bij wat op een deur leek (inclusief vervaarlijk uitstekende schroeven). En dacht ik daar mijn vakantiemarathon van augustus even af te ronden in Vlaanderen, bleek 'onze' kant van de grensstraat nog ... in Frankrijk te liggen.
Als we nog eens die kanten uit gaan moeten we het huizeke van de bakker maar eens proberen.



Maar wel mooie vergezichten (maar die had je van om het even waar in het dorp - één van de drie laatste plattelandsdorpen naar Europese normen) en mede daardoor boeiende zonsondergangen (waarbij we uiteraard de bijdrage van Moeder Natuur niet mogen vergeten). En terwijl we die daar stonden te fotograferen met z'n allen, gooiden we nog even de stadskindertjes uit het hoge gras in het aanliggende bietenveld voor wat dramatische off-camera-flash probeersels (geef eens een flitser aan één van de kinderen en laat ze maar op de andere mikken). De echte strobist moet hier wellicht eens goed mee lachen maar ik moet nog aan de theorie beginnen dus ik was al meer dan blij met mijn eerste poging (hier van nichtje J).



Zo zag het exact datzelfde moment er redelijk waarheidsgetrouw uit zonder 'gemoei' van de flitser, niet zo heel boeiend (flash is not always bad).



Voor de liefhebbers van meloenen nog een filmpje voor het weekend. Ik heb ooit zelf eens in volle colère tegen een watermeloen geshot (niet heel slim maar in mijn eerste seizoen vielen de watermeloenen zowat halverwege de rit van de plant als je er nog maar naar keek en frustatie is dan geen goede raadgever). Ik zou het nu dus zeker niet meer doen, maar dit, is toch een tikkeltje erger ...





Eigen schuld, eten dient niet om mee te spelen....

sjonnie, kom van je sjus af ...

jij ook sjaakie ...

ah, zo doet gij dat ...

Koning en Koningin Page (verre familie van koningkeizeradmiraal Popla) hingen zaterdag weer op een gezapig tempo rond de Buddlejas te fladderen. Zij (zonder staartjes?) ging wat vakker zitten, hij ging af en toe eens op een andere wei piepen als je het mij vraagt. Toch komiek hoe weinig ze kunnen fladderen zonder neer te vallen, zeker als je het vergelijkt met mijn colibrivlindertje.
"Ah zo brengt gij al die beesten mee binnen" hoorde ik even later, en ik kreeg een nochtans mooie rups te zien waarvan je eigenlijk meteen kon zeggen dat het wel van de pages moest zijn (wat google ook bevestigde). Zat op het loof van een portie wortelen (geheel volgens het boekje) die het dit jaar nog beter doen dan andere jaren (alles alle jaren beter).



De serre ruikt tegenwoordig nog meer naar meloenen dan naar tomaten wat wil zeggen dat er het een en ander aan het afrijpen of rijp is. De eerste rijpe meloen van het jaar was "het vakantiesouvenir uit Verona" (en zo loopt zelfs de reis van vorig jaar nog een beetje door). Toevallige bezoekers hadden geluk (of konden goed verbergen dat hij niet te vreten was).



"Gewoon" zaden van de verfrissende meloen met gladde pel die we (bijna) onder het balkon van Julia kochten. Er wordt daar nogal eens moeilijk over gedaan, over zaden waarvan je de bloedlijn niet kent. Een (F1) kruising met welbepaalde eigenschappen kan (zeker na nog eens een spontane kruisbestuiving met een andere plant uit een vrij ruime buurt) verrassend onzekere nageslachten voortbrengen. Maar we waren als je het mij vraagt allemaal al lang dood geweest als er uit die spontane kruisingen alleen maar slechtsmakende oneetbare gedrochten voortkwamen, we mogen die onevenaarbare selectiekwaliteiten van de mens ook weer niet overschatten. Uitproberen en uittesten dus : "niet warm, niet koud, niet lekker, de kar [kaar] af" zei mijn grootvader wel eens, maar bij lekker riep hij soms wel iets anders. Die spontane kruisingen zijn dit jaar meer dan waarschijnlijk, de hommels waren bijzonder actief tussen de meloenen.



Bij meloenen is het meer dan bij tomaten zonde om ze te vroeg te plukken, maar te laat is anders ook niet handig. De twee belangrijkste manieren om de rijpheid in te schatten zijn de geur en het steeltje. Dat is dus op handen en knieën door de serre om aan het achterwerk van een meloen te snuffelen of ze al naar meloen ruikt, en aan het steeltje te zien of ze al begint te lossen.



Dat werkt maar ik heb er ondertussen ook al twee andere die overrijp waren. Normaal zou ik dat jammer gevonden hebben maar nu gaan ze evengoed de vriezer in, goed voor weer een paar porties meloenijs (want eigen fruit en groenten blijven toch de beste investering in zonne-energie die er bestaat). Toch ga ik volgend jaar misschien maar eens aan het knutselen naar de voorbeelden die ik in de botanische tuin van Dublin zag, zodat ik de rijpende vruchten een beetje gemakkelijker in het oog kan houden (ik heb een dertigtal meloenen 'gespot' en vrij gelegd, maar onder elk blad kan er bij wijze van spreken nog eentje liggen).



Om de paar dagen wordt er nog eens een bakje tomaten geplukt en voor het grootste deel ingemaakt. De saus laten we uitlekken (=tomatenessence + tomatenpuree), het ene bewaard gemakkelijk in bokalen en het andere gemakkelijk (en in kleinere omvang) in de vriezer, of we maken er soep van. Maar dat wordt eerdaags potten (en vriezers) sprokkelen. Maar laat het seizoen toch nog maar wat duren...

And the winner is ...

Purple jalapeno is de eerste peper die zijn kop uit het zand heeft getrokken. Op zich niet zo belangrijk buiten het feit dat de rest nu wel spoedig zal volgen. Het eerste stroomversnellinkje van het nieuwe tuinseizoen.
En dat het begint te jeuken zie je nu stilaan ook bij 'de anderen'. De pootaardappelen vliegen over de toonbank en sommige strooien de kalk al tussen de knokige vingers op het gazon. De aardappelen moet ik dit weekend misschien ook maar eens gaan uitkiezen, het gazon ga ik nog wel even gerust (moeten) laten.
De pepers in de serre (de potten die niet naar het druivenkot mochten in een poging om ze te laten overwinteren) zijn precies niet allemaal helemaal dood. Met wat geluk komen er misschien hier ook nog enkele op gang; ik denk dat ik alle kandidaat-overlevers maar eens wat ga beginnen water geven (en misschien nog iets tegen de honger erbij).

Als de boeren in de weer zijn is het altijd goed eens te kijken waarmee ze bezig zijn, meestal is het dan wel de moment om dan hetzelfde te doen. Zo stonden de fruitboeren hier in de streek op de snoeiwagens tussen de rijen voor de wintersnoeibeurt. Wat later snoeien zou de snoeiwonden sneller doen helen zodat de planten wat minder vatbaar zouden zijn voor allerlei aanvallen van buitenaf, maar die mensen zullen wel weten waarmee ze bezig zijn zeker; zij moeten er tenslotte hun boterham met gestoofde appelkes mee verdienen...

De post of alleszins de douane hebben me weer een peer gestoofd. Vandaag een pakje zaden uit Amerika ontvangen, maar pas na het betalen van 10 euro extra 'tax'/'aanbiedingskosten' of hoe ze het ook noemen. Zelfs met dat smeergeld heb ik een keurige prijs betaald voor de zaden en als het wat meezit kan ik nu eindelijk zelf proeven of ik de petit gris de rennes net zo lekker vind als Alys (ze vindt). En nog een stuk of tien andere ;-)

Vandaag ook nog eens langs ikea geweest, je weet wel zo'n winkel waar je even 'iets' gaat kopen en meestal met 'vanalles' thuis komt. Want kleine meisjes worden groot (nog twee keer onthaalmoeder en dan de 'grote' school), en grote meisjes slapen niet meer in een baby-bedje met spijlen. Het bedje viel in de smaak (weer zo'n moment dat je denkt : "dat had ik moeten filmen", maar die reflex zit er nog niet in blijkbaar).
Maar de aankoop van de dag was toch zeker de nieuwe lamp(en) voor de keuken; de spaarlampen waren bijna duurder dan de houder, maar het resultaat mag er zijn, kijk zelf maar ...

Welke serre moet ik kiezen ...

Wel als het van mij afhangt : geen van ACD. Ik heb er zelf van dat merk geen maar ik weet dat ik er ook nooit één van hen zal bezitten. Want het zal geen geheim zijn dat ik niet graag 'in de maling' genomen word. En er is meer dan 'mindenstens schijn van bedrog' zoals dat in de tv novelles zo mooi wordt genoemd. Straffe uitspraak, dat vraagt om straffe bewijzen.

De kans is groot dat u vandaag de nieuwe folder van uw tuincentrum met de serres heeft ontvangen. De derde tuinman die laaiend enthousiast is over zijn ACD serre schijnt Kris Van Brabant te heten maar ik vind hem verdacht veel lijken op Toby Buckland, de nieuwe presentator van Gardeners World (BBC). Ik moet bekennen dat Monty nog steeds mis.
"Maar het zou toch kunnen dat Kris Van Brabant gewoon zeéeéer sterk lijkt op Toby Buckland, zou het niet kunnen dat u zich vergist ?" Misschien wel, maar je moet niet zo heel lang googlen om de foto terug te vinden die gebruikt werd om KVB een kop te geven : (de vijfde afbeelding, de eerste pagina). De photoshopper van dienst heeft toch al de moeite gedaan om het plaatje te spiegelen, en een beetje in de breedte op te blazen ("dan gaan ze hem niet herkennen"). Wat zou Toby er zelf van vinden trouwens dat ze zijn kop lenen ? Misschien moet ik het hem maar eens vragen ;-)



Het vinden van echte getuigenissen van echte gebruikers, dat probleem heeft Sony alleszins niet. De tevredenheid onder de gebruikers van de alphas is vrij hoog, vaak hoger dan de ratings van de experten. Mijn trouwe Canon A80 (met kantelbaar scherm) heeft deze week de geest gegeven (of beter gezegd de geest zit vast in de sensor) en is dus dringend aan vervanging toe (doop Bram, vakantie,...). Opnieuw een spiegelreflex en daarin gaat de bikkelharde strijd nog tussen de Sony alpha 300 of de Canon 450D. Alle advies is welkom.

Nu ga ik een dozijn soorten meloenen bestellen, en al wat er per ongeluk nog in het digitale winkelkarretje valt.