het werkt ...

... de serre water geven vanuit de hangmat.



De meeste irrigatiesystemen hebben, zoals voor sommigen onder ons (check), een beetje druk nodig om te presteren (waterleiding, hydrofoor,...). Ook deze normaal gezien (en dat werd me althans door bovenvernoemde bevestigd) maar ik had eens horen waaien dat het toch "passief" zou kunnen en vond het een aanvaardbaar nietteduur risico met mogelijk een zeer hoge return on investment. In het slechtste geval moest het dan maar met de hydrofoor of in het allerslechtste geval met de waterleiding.
En ze hebben dat dus in baby-blauw, wie had dat gedacht...

De klassieke beproefde omgekeerde flessen gingen sowieso al de grond in, maar ze gaan waarschijnlijk werkloos blijven zitten want de 300L water uit de tonnen werden op een zeer gezapig tempo zeer lokaal en dus ook zeer diep toegediend. Geen druppel werd gemorst op een lapje grond zonder gewas en (bij tomaten nog belangrijker) geen druppel werd gemorst op het gewas, probeer dan als tomaat maar eens ziek te worden.
Was daar elke zaterdag toch zo'n twee uur mee bezig : water oppompen met de handpomp (waarvan de ene tiet al wat pectoraler werd dan de andere), water kruien en zorgvuldig mikken zonder spatten, ... niet gemakkelijk in een steeds bomvollere jungle. Nu nog een minuutje of vijf, of als het toch met de kruiwagen moet een kwartiertje ofzo. En nu hoef ik mijn serresitter niet meer te schofferen als ik weer op vakantie ga, want die hoeft in principe zelfs de serre niet meer in (gewoon een keertje de tonnen komen vullen aub, what the heck, dat kan ik desnoods nog met een timertje op de waterleiding geregeld krijgen). En je kan je favoriete bijvoer via de tonnen voorzien (tomatspecial, melasse, netelgier, smeerwortel, compostthee...), hoe moet dat met zo'n hogedruk systeem ? OK, kost een beetje centen (ongeveer één euro/m=4 spinnen kant-en-klaar nieuw, iets goedkoper met losse onderdelen, en als je een beetje uitkijkt voor ongeveer de helft op de tweedehandsmarkt - maar dan misschien ook half verstopt) maar wat kosten 20 uren vrijgekomen vrije tijd tegenwoordig, geïndexeerd alle volgende moestuinseizoenen opnieuw ?

Praktisch. De kranen heb ik niet helemaal onderaan de tonnen gezet. Daarmee verlies ik misschien 10L per vat maar hoop ik de grotere brokken en vlokken (die blijkbaar al eens in de regenput sukkelen) de kans te geven te bezinken, eerder dan de darm te verstoppen (misschien toch nog maar eens een echte filter voorzien). Kostte eigenlijk nog het meest aan de koppelstukken, had goedkoper gekund met wat spanringtjes maar dan weer niet zo flexibel als nu ("kies de bron"). (4) Aparte circuits voorzien voor de tomaat+paprika en komkommer+meloen (links en rechts), zo kunnen die allemaal een eigen regime krijgen (tomaten 1x per week, meloenen 2x per week bv.) en eventueel zelfs hun eigen tonnetje.

Nu nog water vinden (want al mijn bronnen staan droog) ... en dan houden we wie weet toch een kwart-are tuin in leven dit seizoen (terwijl we op de dag van het park lekker in de schaduw op het tweejaarlijkse ukulelefestival zaten bijvoorbeeld).
En dan hebben we die van Beervelde nog, maar daar ga ik donderdag misschien eens voor op mijn gouden pelouzeke liggen (als hij niet te hard prikt).

Oh, en er zit een beest in mijn tuin dat graag halve-meter ruggetjes perfect weer met de grond gelijk maakt (staat er al niks en deed ik eens de moeite om de aardappelen aan te aarden, dan kan kom je zo iets tegen) ... iemand een idee ??

wat, water, waterder, waterst ...

Virtueel plonsen in een waterbekken op de binnentuin van een kasteel vonden ze leuk, maar met een beetje meer water (en zij haar prinsessenkleed) hadden ze het waarschijnlijk nog leuker gevonden (maar dan mama en papa misschien weer wat minder). Zaterdag een facultatief bezoekje gebracht aan de moestuindagen van Hex (Heks is het bijna gelijknamige dorpje, slechts zo groot als het bijna gelijknamige kasteeldomein), met het nieuwe klasje (een verademing trouwens daar in Heusden, Veni Vidi Contenti).
Met de barometer nog vers in het geheugen geen planten gekocht (verschrikkelijk moeilijk want ik had er wel een paar in gedachten - wat oude ramblerrozen bijvoorbeeld voor de 'hemelpoort' naar de moestuin; of moet ik daarvoor toch maar eens uitkijken naar de 'nieuwe' Engelse rozen, die de geurkwaliteit van de oude roos combineren met de groeikracht van de moderne roos ??).
Rosemarie wilde wel een paar plantjes kiezen, en haar kan ik zelden iets weigeren (pappatje toch). Het zijn twee Cyclamens geworden - een geluk dat het geen twee bomen waren want de auto stond zo ver als hij maar geparkeerd kon staan. "Door omstandigheden" werd de planning zodanig in de war gestuurd dat ik een aantal mensen op en naast het terrein niet ben kunnen gaan 'bezoeken' (klinkt nu een beetje alsof ze ziek waren) ... volgende keer beter.

Water 'bloot' in een zinken ton is geen goed idee voor een waterelement in de tuin. Ik weet niet welke chemische reacties er allemaal betrokken zijn, het water kreeg in elk geval alle kleuren maar voornamelijk rood en zwart, niet echt kleuren die zich laten associëren met 'leven'. Waterzuiverende planten hebben het even klaarder gekregen maar begonnen er zelf alsmaar slechter uit te zien en moesten uiteindelijk het 'zinkje' leggen. De waterplanten die ik erin gezet had hebben al helemaal niets gedaan. Bij een volgende poging dus toch maar een onderkleed in rubber voorzien; misschien ook maar meteen voor het zinken kruidenbad dan.
De waterlelie in de melkkruik vond ik dan weer wel een succes. Tegen alle verwachtingen in want voor een lelie denk je al gauw aan een diepte van een metertje of zo en daar haalt zo'n ton met moeite de helft. Toch hebben we een opeenvolging van bloemen gekregen die je wel zelf moest gaan 'ontdekken' want met één blad lag de kruik al weer toe. Wel leuk voor de ontdekker, zo'n vette rooie knipoog. Wel regelmatig controleren op de waterstand want als je in één keer teveel moet bijvullen verzuip je 'per direkt' misschien een prima bloem.
Een echt erfstuk die melkkruik, van grootvader, wellicht de enige 'boer' (in alle betekenissen van het woord) die met z'n koeien 'op de met' van Meret zat. Ik vermoed dat ik dat 'twaalf stielen-gen' ook van hem heb (smid, schrijnwerker, bakker, boer, koopman, zatlap, andere lap, ... dingen waar hij in uitblonk voor de goede orde), en ik weet nog altijd niet of ik hem daar wel zo dankbaar moet voor zijn ... misschien wel, alvast bedankt ... voor de ton (Mien waar is mijn feestneus, Mien waar is m'n neus).

xeros

Vlinders halen de kranten : "Weinig vlinders ondanks het goede weer". Ik heb er ook nog niet bijzonder veel gezien nee. Ik heb ook al  een paar jaren weinig last van dazen (dazerik) maar daar klaagt niemand over, ook ik niet trouwens.

Het water in de tuin is in elk geval welgekomen en de eerstvolgende dagen is het weer niet meer zo broeierig dus kunnen de dahliastekken en de nasturtiums, de planten uit bokrijk en misschien nog wat van de éénjarigen de grond in, nu met overlevingskansen. Het had vroeger ook al gekund maar dan moest je bijna met je gietertje kamperen naast de jonge plantjes en daar doe ik niet aan mee. Misschien moeten we ons toch maar verdiepen in xeriscaping als ons klimaat maar blijft opwarmen. Tuinen ontwerpen die geen extra irrigatie vereisen  (zonder dat het op een cactus- of rotstuin, kiezelpad of klinkerplein hoeft te lijken). Xeros (grieks voor droog) + landscaping soms  ook xeroscaping of zeroscaping genoemd. Planten kiezen die minder droogtegevoelig zijn is uiteraard een belangrijk onderdeel maar ook  het verzamelen van water en efficiënte irrigatie, kleinere gazons, groeperen van planten naargelang hun dorstigheid, mulch en  bodemverbeteraars en de correcte onderhoudstechnieken (regelmatig hakken = minder water geven, minder vormsnoeien, minder 'vetmesten',  onkruidcontrole,..) zijn basisprincipes bij xeriscaping. Op zich geen wereldschokkende dingen, permaculturisten zullen roepen : "dat  doen wij al jaren zo". Ik ben dan wel geen permaculturist maar ik probeer er toch ook zelf een punt van te maken om geen drinkwater te  verspillen aan de tuin. Een regenwaterton en een ouderwetse handpomp zitten in mijn dagelijkse tuinfitnessroutine. Het gazon krijgt  sowieso geen extra water, potplanten moet je wel in de gaten houden want de uitdroging loert daar continu om het hoekje.
In de moestuin ben ik sowieso gierig met water. Gierig in de brede zin van het woord. Ik giet weinig en als ik giet is het vaak met gier  (brandnetel-, rababer-,...). De tomaten krijgen maar één keer in de week water, lijkt voor de meeste tuiniers belachelijk weinig, voor een enkeling nog waanzinnig veel. Minder gieten komt daar de smaak zelfs ten goede (zegt men). Sommige mensen spelen graag virtuele managerspelletjes  (voetbalmanager en van die ondingen) maar als je wil komen er wel wat resourcemanagementstrategiën kijken bij het tuinieren.

We hebben nog wat solarlampjes ingedaan om de oprit en een pad wat in de LED-verf te zetten (heb altijd al een eigen landingsbaan gewild). Ik ben nog op zoek naar wat solarpompjes om wat waterelementen in de tuin te brengen, nog geen (zwem)vijver uiteraard want de kleintjes hebben hun zwembrevet 100m (en 25m gekleed zwemmen - brevet A?) nog niet gehaald. Helaas zijn de meeste fontein- of waterlooppompen op zonneënergie nog vrij duur (als je het water hoger dan 30cm wil krijgen alleszins) maar ik heb wel iets op het oog ... net zoals ik enkele ('vervuilende' tweetakt) Vespa's op het oog heb (iedereen heeft recht op een zonde op tijd en stond). Het is ondertussen al een oud gadget maar ik heb toch nog altijd geen solar bikinis gezien.
In de auto steken al wat grondstoffen om enkele technische concepten voor de balustrade van het dakterras uit te proberen. De zomer komt met rasse schreden dichterbij en die balustrade moet er nu maar eens eindelijk van komen.