alles is nep...

analoogkaas. De naam alleen al. Fabrikanten en pizzabakkers gebruiken de 'kaas', een mengsel van palmvetolie, zetmeel, melkeiwit en zouten omdat het goedkoper is dan echte kaas. Er wordt geschat dat 25 tot 40% van de kaas in kant-en-klaarmaaltijden, snacks, pizza's en pasta's al nep zijn. (zucht) Donderdag 28 aug. een reportage hierover bij de keuringsdienst van waarde (22u Ned 3) "KVW, dingen waarvan je niet weet dat je ze niet weet". Als dit programma nog niet geprogrammeerd staat in je recorder dan is het nu de moment (alle episodes). Woensdag 27 augustus is het trouwens de laatste "klootwijk aan Zee" van dit seizoen ook een eye-opnener (20u50 Ned 2).

Amerikaanse boeren zijn op zoek naar alternatieven om de koeien te voeren. De prijs van graan en maïs zijn door de groeiende bio-ethanol markt sterk gestegen en het wordt te duur om de koeien 'klassiek' te voeren dus wordt er andere spijs door gemengd. Ze hebben blijkbaar van Belgische boeren geleerd dat oude motorolie wel werkt maar niet geliefd is bij de consument dus proberen ze het met chips en M&M's, omdat ze goedkoper zijn dan maïs... (zucht)

De kleinste roltrappen ter wereld gaat toch al een trap of 5 omhoog (zucht). Akkoord onze voorgeslachten moeten zich ook kunnen verplaatsen in de winkelketens, en roltrappen zijn waarschijnlijk goedkoper voor die kleine verschillen dan een kokerlift maar bij zo'n klein verschil heeft meneer ingenieur-architect niet aan z'n bomma gedacht en waarschijnlijk gewoon zijn "creativiteit" niet meer in de hand kunnen houden. Dat maakt de kans bijzonder groot dat hij buiten de deur poept want vreemdgaan en flirten zou de creativiteit stimuleren. Als je partner weer een creatieve bui krijgt, je bent gewaarschuwd...
Als oma geen 5 trappen kan nemen, bespaar haar dan het 'genot' van het shoppingcenter, en koop haar een boom, zodat ze thuis rustig in de schaduw van haar tuin kan genieten. En blijft fitter dan je oma door de roltrap niet te nemen.

Ondertussen komt de serre op kruissnelheid en volstaat voorgerecht met tomaten, tomatensoep gevolgd door een  hoofdgerecht met tomaten en tomaten als bijgerecht niet meer om ze verwerkt te krijgen. Dan maar aan het nagerecht begonnen : tomatensorbet. Bij mijn eerste poging naar mijn gevoel te veel suiker in de siroop, tomaten zoet + suiker zoet = nagerecht zoetzoet. Maar verwacht je wel aan een smaakbom (tenzij je tomaten uit de winkel gebruikt natuurlijk). Nog niet voor op een "horeke met drie bollen" maar in de huidige vorm toch al bruikbaar als 'accenttoets'.
Tomatenessence maakt dan komaf met de te vochtige tomatenpuree bij het inmaken. Misschien ga ik door het italiaanse tomatenmolentje de essence nog missen.

Lasagna...

Rosemarie werd twee jaar en dat mocht de familie komen vieren met wat schotels lasagna. All-the-way-Home-made-lasagna uiteraard, van de tomatensaus (en de tomaten) tot de pastabladeren. Was best een uitdaging voor het lichaam om die 1,5 kg pasta (900g bloem, 9 eieren,wat olijfolie en wat zout) door de pastamachine te zwengelen; misschien moet ik voor een volgend familiefeestje toch maar eens een motortje aanschaffen. Weer iets om op te jagen in Italië, net als de tomatenpureerder, nog zo'n zwengelding.

Het wordt ook weer bijna tijd om te lasagna-tuinieren. De light-versie weliswaar (hier de XXL). In de boomgaard heet dat dan de boomschijf/boomspiegel openen, en in de moestuin een uit de kluiten gewassen mulchlaag die er voor moet zorgen dat de perken wat sneller vrij zijn aan de start van het seizoen terwijl de grond vanzelf werd voorbereid door al wat in en op de grond leeft. Door de grond goed af te dekken met organisch materiaal krijgt onkruid niet enkele maanden de tijd om zich te vestigen, bestaande vegetatie wordt verstikt en ter plekke gecomposteerd. Het bodemleven maakt de grond los en brengt al wat van dat organisch materiaal in de grond. Eigenlijk wordt er dus bijna een half jaar geploegd en gefreesd zonder dat de grond de kans krijgt om weer dicht te slagen, zonder dat de voedingsstoffen al te sterk uitspoelen, en warmt de grond wat sneller op na de winter. Niets dan voordelen want buiten het op elkaar gooien van wat materiaal heb je daar zelf weinig aan moeten doen. Begin dus al maar kranten, karton, bladeren, gras, ... te sparen. Ik kon het afgelopen weekend weer niet laten om eens snel en oppervlakkig door het gras te kammen dus ik had weer 'hopen' materiaal voorhanden, een perfecte mengeling van droog en vers materiaal...

Voor wie tegen de chemische insecticiden is, de groene alternatieven te soft vindt en niet gelooft in de sterk ruikende gieren is waterstofperoxide misschien een optie. Stond thuis in de kast voor als er een bomma het paars beu was op haar haar (moeder was kapster als zou je dat soms niet zeggen aan de manen van zoneke) maar zou dus blijkbaar in het tuinhok ook niet misstaan. Voor wie geen tijd heeft om het artikel te lezen : 1L Water + 30ml  waterstofperoxide (35%) + 20 ml of Alcohol (Old style mouth wash,...) + 2ml 'plakmiddel' (detergent). Planten kunnen 5% waterstofperoxide verdragen maar beestjes (insecten, virussen, schimmels...) niet. Water met wat extra zuurstof, wie kan daar tegen zijn.

meneer de producent, welterusten ...

De eco-hype is precies weer gaan liggen, misschien omdat 'de opwarming van de aarde' niet te voelen is aan een gemiddelde temperatuur van 20°C. Jammer, want laat nat en winderig nu net het echte gevolg zijn van die opwarming - zij die wachten op de zuiderse temperaturen kunnen beter beginnen sparen voor hun ticket naar het zuiden.
Dus blijven we maar etiketten plakken op glazen flessen die al twintig jaar bedrukt zijn op het glas en nog een hele hoop van die onnozele verkwistingen. Trouwens die oude bedrukking is veel mooier dan het dwaze etiket dat ze erover plakken...

De tomaten hebben het nog altijd niet echt naar hun zin in de serre. Ik kan ondertussen wel al wat oogsten :

De tomaten worden genummerd zodat ik het zaad kan nemen van northern lights, caro rich, schmmeig striped hollow,earl faux, dr. wyche's yellow, big rainbow, burgese stuffing, great white, marianna's peace, giant belgium, neves azonean red, blaby, roma, black plum, citron russe, brandywine, anna russian, white beauty, white queen, black trifele, merveille de marches, stump of the world, noire de crime, lucky cross, granny cantrells german pink, cherokee purple, arkansas traveler, reisetomate, aunt ginny purple, howard german, russian rose, prudence purple, kentucky beefsteak, san marzano II, tonnelet, siberian early, rose quartz, kellog breakfast, peche blanche, polish (Ellis), black sea man, tlacolula ribbed.
Een aantal soorten zullen aardig uit hun pijp moeten komen of ze zijn er volgend jaar niet meer bij. Noire de crime bijvoorbeeld die elk jaar zeer ontvankelijk blijkt voor de ziekte, en reisetomate : visueel een hoge x-factor maar nogal aan de droge kant (misschien daardoor wel een goede kandidaat om een carrière 'zongedroogde' tomaat te beginnen).
De oogst van gisteren is voor het feestje van morgen, wanneer Rosemarie haar tweede verjaardag mag vieren (lasagna).

in de ban van de ring...

Het is ondertussen weer een tijdje geleden dat ik nog een berichtje heb gelaten. Het strontweer van de afgelopen weken gaf me niet echt veel tijd en soms ook niet al te veel zin om in de tuin te werken (gevaarlijke combinatie), laat staan de goesting om altijd meer te moeten schrijven : 'ik kon deze week weer niet veel doen in de tuin'.

Maar ik kon dus niet superveel doen in de tuin. Van de paar mooie dagen heb ik geprofiteerd om de achterstand wat in het halen (lees onkruid wieden); plots zag je weer rijtjes selder staan, en verrezen de dahlia stekken naast de aardappelen.
De buitentomaten hebben zo goed als allemaal 'de ziekte' gekregen, je zou voor minder als je een tomatenplant was en al die stortregens over je hebt gekregen. In de serre valt de schade voorlopig mee, ik heb nog geen plant de deur moeten wijzen maar met een doorsnee-zomer-2008-dag die zelden boven de twintig graden is geweest valt het rijpen van de tomaten niet mee.
Van de eerste rijpe tomaten wordt traditiegetrouw het zaad gewonnen en in het onderstaande filmpje staat hoe je de fruitvliegjes, die dat proces met zich meebrengt, kan 'vangen'. Moeder de vrouw zal blij zijn...

Ik heb al een aantal notenporto's gemaakt met het recept van Iris, nu 3 maanden wachten of het ook iets wordt. Ik had wel geen pure alcohol staan dus ik heb voor de eerste pogingen wat geïmproviseerd en gewoon wat overschotjes sterke drank gerecupereerd uit de kast (aquavit voor de eerste, rum voor de tweede), kan ook niet slecht zijn.

Maar het meest memorabele moment van de afgelopen dagen vind je hier :

Caroline wilde me verrassen door de kolen, waarvoor ik maar geen tijd vond om ze in de grond te steken, dan maar voor mij in de grond uit te zetten. Toen ze daar stond besefte ze dat het geen goed idee was om haar ringen aan te laten en ze legde ze netjes op de buggy waar ze ze bijna ook allemaal terugvond als ze weer aan het huis kwam. Eén ring van bij de geboorte van ons Rosemarie was spoorloos. Ze had ocharme al heel de dag gezocht toen ik stond na te speuren met mijn speelgoed metaaldetectorje (mannen en hun speelgoed, vondsten : een heel oud kroonkurkje van Duvel en een oud hangslot) ... en ook niks vond. Dan maar een berichtje gelaten op een forum dat ik had gevonden : detectorvrienden-vlaanderen. Een uurtje later hadden we al een afspraak met onze speurder van dienst en die knaap (14 jaar) had ongeveer 5 minuten nodig om hem te vinden met zijn semi-professionele detector (diepte 20 cm). Kus van de juffrouw (en vooral wat zakgeld) en een bank vooruit. Een aanrader voor al wie eens iets verliest en met een bang hart de volgende maaibeurten tegemoet gaat.

de mens is een vies beest...

ik viseer hiermee niet de makers van het vlaamse lied maar de mens in het algemeen. Had een tweetaktpomp gekocht om de vespa op een comfortabele manier het juiste benzinemengsel te voeren. Daarbij neemt de pomp ook niet zoveel plaats in in het d(r)uivenkot dus dat is ook weer meegenomen. Maar ik had al gemerkt dat er af en toe een vlok vuil in het maatglas terecht kwam, goed dat dat glas daar zit of ik pompte alles niet vermoedend de scooter in. Het kwam er dus vooral op aan om af en toe eens wat te pompen en te filteren. Totdat de pomp op een dag (eergisteren) dienst weigerde. Met de spierballentactiek kreeg ik er toch weer beweging in en pompte ik plotseling een 8cm-lange-siliconen-spreekwoordelijke-adder-onder-het-gras boven. Nadat ik bekomen was van het't verschieten kon ik weer verder 'filteren' totdat het weer gedaan was ... voorgoed deze keer. Pomp helemaal uit elkaar gehaald op zoek naar 'de stop'. Ik kon uiteindelijk nog één stuk controleren, daar moest het achter zitten, maar dan moest ik het wel openkrijgen. Aan de zijkant was "een teut" en aangezien ik al redelijk opgejaagd was door heel die historie, begon ik er op te tikken met een bijl (dat was het eerste was ik zag liggen) tot het open was - letterlijk dan want er lag ineens een stuk naast de pomp (niet bevorderlijk voor de zenuwen op zo'n moment). Bleek dat er eigenlijk twee teuten hoorden te zijn en dat de klojo (naam en adres bekend, een schande voor de gemeenschap van Rotselaar in elk geval) het door de ontbrekende teut achtergelaten gat in de ring had opgevuld met metaalplamuur. Niet zo bijzonder goed hersteld trouwens, maar je zag het niet want je zocht er niet naar. Ik had toevallig nog wat metaalplamuur staan en om 2AM had ik de pomp weer in werkende staat. Ik had eigenlijk wat foto's moeten trekken onderweg maar ik vond het al een prestatie dat ik niet met het bijl naar de verkoper ben getrokken. Nu kan ik weer verder "filteren".

Het project 'groendak voor d(r)ruivenkot' is door de papa's in een stroomversnellinkje geduwd : het dak ligt eraf, en we kunnen het nu een klein beetje opmetsen, weer toemaken en begroenen. Alleen jammer dat ze voorlopig alleen maar regen voorspellen, er binnekort een aantal vakanties liggen aan te komen (waaronder bouwverlof), en dat hun creatieve tijdelijke dakbedekking toch niet zo duurzaam was; een vervelende combinatie. Gisteren heb ik dus in regen en wind nog snel even tot 10PM een nieuw dak getimmerd en dat viel niet mee, laddert af, laddertje op, sjouwen met materiaal en worstelen met de folie in/tegen de wind. Soit, er is nu geen weg terug meer voor het groendak. De oude pannen liggen aan de kant voor de pizza/broodoven, ooit.

Ik heb ondertussen een vervangboom gekregen voor de gehandicapte dubbele-U-perelaar, toevallig hetzelfde ras dus dat viel ook mee. Morgen worden de gevelplinten gezet, en kan daarna het frame voor het lattewerk worden geplaatst. De bomen zelf ga ik toch waarschijnlijk in pot laten tot het weer een beter moment is om ze te plaatsen. Ook al kan je planten in pot in principe het ganse jaar planten, voor hetzelfde geld is het vanaf volgende week 3 maanden poederdroog en verschrikkelijk warm, dat risico wil ik niet nemen (waarschijnlijk is het gewoon drie maanden herfstweer zoals nu maar allez, een mens moet dromen).

Weer veel onvoorziene en minder nuttige werkzaamheden die zich in de planning wroeten waardoor er in de tuin dus weer heel wat blijft liggen. De tomaten vertonen dit jaar extreem veel bladkrul, ze verteren ons zomerweer blijkbaar niet zo goed. Ik heb alle jaren wel een aantal planten die krullen maar dit jaar is het wel extreem, zo extreem dat ik mijn ogen openhoud voor niet fysiologische oorzaken (virussen en andere vieze ziektes) - maar voorlopig vallen ze nog in de categorie : "negeren".

Wat ik thuis ook al kon vaststellen, blijkt nu ook het nieuws te hebben gehaald : er hangt weinig fruit aan de bomen, peren tot 2/3 minder, krieken niets,... en dus ook niet in de veilingen. Als voornaamste oorzaak halen de telers "de langdurige vriesperiodes" aan maar volgens mijn (sinds de hersenschudding slechter) geheugen hebben we toch maar een paar noemenswaardige vriesprikjes gehad. De sterk verminderde bijenpopulaties waarvoor aan het begin van het jaar werd gewaarschuwd (geen nieuws voor trouwe bloglezers die wel een goed geheugen hebben) durft/wil/kan niemand vermelden ?
Ik moet wel toegeven dat de 'reinette d'etoile', die wat later bloeit, wel fruit draagt dus misschien zat koning winter er toch ook voor iets tussen ?

nonde nonde m'n kolen

Het is weer een slagveld bij de kolen, geen enkele van het dozijn dat ik onlangs heb geplant heeft het overleeft, allemaal netjes afgekloven door het gevleugelde ongedierte. Bij mijn vervolgpogingen moet ik zeker de netten inschakelen. Weer een investering tegen volgend jaar... Misschien moet ik toch maar eens een duivenval improviseren, geringde duiven kan ik humaan vrijlaten, ongeringde duiven mogen even humaan de soep in. De kolen zijn misschien de sop niet meer waard maar de duiven die zo gretig van mijn kolen hebben gesnoept dan toch al ...
Fijn toch dat kringlooptuinieren ... Maar dan moet je wel je kringloop wat in de gaten (kunnen) houden. Enkele engelse volkstuintjes mogen de vreemd vervormde groenten uit hun biologische moestuintjes niet verbruiken. Ze hadden blijkbaar commerciële (niet-biologische) mest gebruikt, van paarden die gevoed waren met hooi dat door boeren was bespoten met een herbicide. Dat herbicide zat dus nog op het hooi, door het paard, in de mest, en brak doorheen die cyclus onvoldoende af. De producent van het herbicide zegt op haar website : 'As a general rule, we suggest damaged produce (however this is caused) should not be consumed. Those who have already used contaminated manure are advised not to replant on the affected soil for at least a year'. Of vrij vertaald : 'als het niet weg is, dan hebde minstens voor nog een jaar pech'.

Het zijn moeilijke tijden voor de potplanten, toch als je zo bedreven bent in potplanten als wij. Staan ze niet te droog dan staan ze te nat en met dat zomers weertje dat we nu gepresenteerd krijgen is dat niet bij te houden.
We hebben nog een rijtje Erysimum gezet aan de voordeur, ik begrijp niet hoe 'muurbloempje' een scheldwoord kan zijn als je dit plantje bekijkt. Niemand is tot nog toe binnengekomen zonder het plantje te complimenteren. Laat dat een opsteker zijn voor alle muurbloempjes...

Borsten. Soms mooi om naar te kijken, vaak lastig om te hebben (naar 't schijnt). Iemand (met grote borsten) heeft zich afgevraagd of het niet mogelijk zou zijn om de potentiële energie die deze borsten met zich meedragen niet kan worden aangewend om ... "een iPod op te laden". Onderzoek heeft uitgewezen dat sporten met een D-cup in een weinig ondersteunende BH 'borstuitslagen' tot 35cm kunnen teweegbrengen maar zelfs met de beste (sport)ondersteuning blijft er wel wat op-en-neer verkeer. Als je dus voortaan iemand ziet staan huppelen dan is zij misschien haar gadgets aan het opladen. De technologie bestaat nog niet maar ze heeft ... potentie.

Herman is ondertussen weer aan zijn jaarlijkse tuinfeest begonnen. Ik denk dat ik dit jaar de familie weer eens ga meenemen naar de folkfestivalletjes waar toch meer een familiesfeertje hangt. Rosemarie zat ongeveer een week voor ze geboren werd nog op Dranouter - valies met bevallingssurvivalkit in de koffer; ze kon toen al niet stilzitten bij luka bloom, één van de favorieten van papa en ondertussen danst ze op elk streepje muziek dus ze gaat dat wel fijn vinden. Er bestaat tegenwoordig blijkbaar een echte 'zomerfolkfestival' reeks.

poreirijkes...

Soms verlies ik één van de bestaansredenen van mijn blog uit het oog : registreren van aantallen en variëteiten zodat ik over de jaren heen kan vergelijken. Elk jaar sta ik immers bij het begin van het tuinseizoen weer te twijfelen : had ik nu 1 kg van die aardappelen of een halve of twee ? en was dat teveel of net te weinig, deed die soort het eigenlijk wel goed ? Aan de andere kant, elk jaar sta ik weer voor de trommels met pootaardappelen en krijg ik te horen : "ze zijn wat groter (of kleiner) dan anders" waardoor mijn hoeveelheden weer niet kunnen kloppen (je kan het de brave man echter niet aandoen om 66 aardappelen van die soort, 33, 18, 50 en 22 van die andere in zakjes te leggen).
Hoe dan ook : zaterdag 100 stuks winterprei op rijtjes gezet, weer zo'n gemakkelijke groente waar je eigenlijk geen omkijken naar hebt.
Ik heb me ook voorgenomen om volgend jaar enkel nog hoge erwten en bonenrassen te zetten. Die struikrassen moeten toch nog altijd op één of andere manier gesteund worden, dan kan je even goed voor de 'Full Monty' gaan. Speaking of Monty. Afgelopen vrijdag werd terloops even vermeld dat Monty Don, één van mijn tuingurus, niet meer te zien zal zijn in Gardeners World en ik was een beetje in shock. De 'in memoriam' bijdrages hadden wat weg van een overlijden en toonden vooral hoe gedreven hij kon zijn (en helaas in schril contrast wat voor een lamzak die Swift eigenlijk wel is - meteen mijn excuses maar mensen hebben nu éénmaal hun favorieten). Blijkbaar heeft Monty een klein hersenbloedinkje gehad en wil hij eerst nog wat herstellen (begrijpelijk ook al is het een boom van een vent). Voor wie hem kent en een boodschapje wil achterlaten : montygw@bbc.com.

In enkele oude tuinmagazines zag ik reclame voor een tuincentrum op een steenworp van mijn heimat, nochtans had ik er nog nooit van gehoord. In plaats van een bezoekje aan de Olmense zoo kreeg ik het thuis verkocht om 'eerst nog even' naar dit goed verstopte plantencentrum in Ham te gaan ("want ze hebben er ook herten en een springkasteel"), als het tegenviel moesten we gewoon even doorrijden. Maar het was dus een meevaller. Niets van de drukte die je hebt in de plantenwarenhuizen, groot aanbod en mooie planten opgesteld in een a-typisch kader van showtuinen met beelden, prieeltjes en vijvertjes. Op het zonovergoten terras kon je zelfs West-Vleteren krijgen aan een nog redelijke 5,90 euro en aan kassa was je bijna verplicht om nog 20 minuten bij te praten met de gastvrouw (bijpraten wat op zich geen probleem was want je had haar nog nooit gezien). Onthaasten in plantencentrum wie had dat gedacht. 's Avonds de serveuze nog tegengekomen op restaurant (blijkbaar een koppeltje met een hulpje dat daar nog tussen de planten rondhing) - it's a small world after all...

Dat ontstressen was weer snel gedaan toen we 's avonds nog eens tegen een arm der wet aanliepen (voor de verandering). Op 20m van het ouderlijke huis werden we staande gehouden door een plaatselijk ettertje dat zag dat we net uit de poort kwamen gereden, en die op de belerende maar niet echt beleefde politietoon kwam vertellen "mevrouw, het is ondertussen tijd geworden om je licht aan te steken". Akkoord, normaal gezien zouden we om 22u15 al onze lichten aangestoken hebben, zelfs op de dag na de langste dag waar het eigenlijk nog vrij klaar was. Normaal gezien zou onze Scenic zelf het licht hebben aangestoken maar die lichtsensor staat ervoor gekend om al eens zijn kuren te hebben. Maar dan nog kan en mag het anders. Als hij even van onder zijn kepie, die hij zo fier droeg, door de ramen van de wagen had gekeken dan had hij zelfs zonder opleiding kunnen inschatten dat een familie met kinderen, waarvan de wagen vol geladen was met bloemen en de vrouw des huizes het stuur nam, er niet op kickt om zonder lichten de baan op te gaan. Een mens kan al eens iets vergeten zonder meteen een misdaad te begaan. Ik heb het altijd al een vervelend jongetje gevonden en twintig jaar later is het blijkbaar nog altijd een vervelend jongetje. Ik zou iedereen met kinderen willen vragen om er in de opvoeding op te drukken lief te zijn voor alle kinderen uit de school, ook die kinderen waarvoor zelfs meneer pastoor zijn hosties wikt en weegt. Want blijkbaar slaagt dat slag WEL in de politieschool en grijpen ze 40 jaar lang de kans om iedereen het leven zuur te maken.

Memo voor later : teveel hooi op de vork nemen twee dagen voor het squashen is geen goed idee, dat geldt blijkbaar ook voor hooi op de zeis.

uit het zicht, uit het hart...

De Vespa staat niet langer in de keuken te pronken, gisteren werd hij stevig verankert aan de vloer in het duivenkot - wie hem wil komen halen zal er dus het duivenkot moeten bijnemen.

Gisteren de eerste 'nief patattekes' uitgedaan - ik zal daarmee zeker niet de eerste zijn maar het is toch altijd weer een bijzonder moment om deze aardappelen te kunnen oogsten en te mogen serveren want geef toe : gebakken in de pan bestaat er eigenlijk niets beter dan de eerstelingen. De twee eerste struiken kwamen uit de eerste rij rode eerstelingen en de opbrengst was in aantal meer dan behoorlijk,in formaat eigenlijk zelfs al te groot.

Op het bonenvak stonden enkele verdwaalde aardappelplanten en twee daarvan hadden bezoek van de larven van de aardappelkever aka coloradokever. Twee wijze lessen worden hier nog eens duidleijk in de verf gezet : laat geen enkele aardappel achter bij het rooien (het is niet voor die ene aardappel meer in de pan maar voor die ene verdwaalde plant minder) en lang leve het rotatieschema. Op de andere drie perken vol met aardappelen zitten nog geen kevers en het zou te toevallig zijn dat ze net die velden hebben gemist en op dat oude veld met slechts enkele planten verstopt tussen de bonen beginnen met fourageren. Het komt er nu op aan om de larven zoveel mogelijk te 'controleren' want als ze echte kevers worden dan kunnen ze wel 'de grote oversteek' maken naar de andere patattenvelden en dan kan de cyclus weer beginnen. Als ik alle aardappelen op dezelfde plaats had staan was de schade veel groter geweest.

Voorlopig is er van aardappelziekte nog geen sprake al zijn er toch een aantal tomaten waar ik niet helemaal gerust ben. In de vochtige periode die we achter de rug hebben zijn er af en toe wat druppels blijven staan op de planten en met name de druppels die op de bladstelen in 'de oksels' zijn blijven staan hebben sporen nagelaten.

Het is feest bij de afdeling klein fruit en Rosemarie plukt, proeft en geniet van de snoepjes uit haar eigen tuin (wij ook).

permanent marker

Zoals elk jaar laat ik me weer vangen met de alcoholstiften die "permanent schrift" beloven. Mis poes, enkele tomaten staan buiten met een mooi wit label en wat vage inktsporen. Dat wordt weer 'namennoemen', hopelijk zijn de kenmerken voldoende duidelijk (en staan er in de serre nog verwante met naam).

Onlangs heb ik ergens gelezen dat het Aarschotse hoen samengesteld werd uit de Mechelse koekoek en de Belgische vechter. Dat zou meteen kunnen verklaren waarom sommige (vooral Tik en Bella) wel eens 'vies' uit de hoek durven komen. Misschien dat de volgende lichting toch gewoon tamme Mechelse worden...

"Tweetakt is vies" zegt men wel eens, al dan niet terecht. Tegenwoordig neem ik, gekleurd door het trotse eigenaarschap van een olditmer Vepsa, een wat meer genuanceerde houding in - waarom zouden kilometervreters met minder-schadelijke-maar-nog-schadelijke voertuigen (bedrijfswagens op kop, en ik spreek uit ervaring) minder vies zijn dan de paar honderd kilometers die er op de oldtimers worden gereden. Mensen glimlachen ook spontaan als ze een oldtimer zien passeren en dat doen ze doorgaans niet wanneer er een audi (van recente makelij) passeert, integendeel.
Maar in een poging om de tweetakt wat minder vies te maken ben ik op zoek naar alternatieven. Er bestaan een aantal biologische afbreekbare oliën die geschikt zijn voor tweetakt motoren, en er is zelfs een olie die naar aardbeien ruikt in plaats van de typische tweetaktgeur. Ik ben bijna verplicht die laatste eens uit te proberen (hoewel artificiële geurtjes ook niet altijd even koosjer zijn).

Ondertussen heb ik na veel vergeefs bellen eindelijk iemand aan de telefoon gekregen in Brussel en blijkbaar is mijn gelijkvormigheidsattest van de Vespa onderweg (in Nederland kennen ze dat niet en in België heb je het minstens nodig om je voertuig in te schrijven). Als het toegekomen is mag het ongeveer retour (zelfde gebouw, andere ambtenaar) voor de laatste stap : de plaat.
Vandaag mijn eerste Ferrari gekocht. Een koopje, tweeënhalve euro, in redelijke staat. Zijn lot zal erin bestaan om mijn spot-repair kunsten te oefenen, van schuren tot plamuren en verven, ten dienste van 'de wesp'.

Voor het geval de commotie je ontgaan zou zijn :

hmm, werkten gsm's op dezelfde frequentie als microgolven ... maar :

..oppassen dus met die bananen in huis.

En in de tuin ? In de tuin is het rustig onderhouden en is het vooral Caro die met mondjesmaat nog wat nieuwe plantjes plant, door omstandigheden is dit seizoen zeker niet alles volgens plan verlopen (geboorte, renovatie, studies, ...). Maar de harde realiteit maakte eerder deze week ook nog eens duidelijk dat het wel eens niet volgens plan verloopt (nonkel heeft besloten eerder uit het leven te moeten stappen dus we zijn wat uit het lood geslagen en trachten ons nog meer dan anders met triviale dingetjes 'bezig' te houden).

druk druk en weinig tijd

Als er geen onweer boven het hoofd hangt beginnen de dagen al vrij mooi te worden. Dan merk je ook dat er weer wat minder tijd overblijft om te bloggen. Ik dacht dat ik door het grootste werk door was maar daar beslist het gele speeltje anders over.

Heel die invoerprocedure vraagt wel wat tijd, het druivenkot is gechaped en de oude steentjes die vroeger in de keuken lagen zijn gerecupereerd en worden eerdaags gelegd. Vooral de papa's hebben hier weer hun portie stof gevreten maar ze kregen Belgoo om het stof door te spoelen en da's toch ook al iets. ik krijg nog geen voordelen door het 'nieuwe' bier te promoten maar ik kan het alleen maar aanraden - Belgoo Magus, een troebel biertje (zoals Hoegaarden Grand cru). Belgoo heeft nog twee andere 'smaken' : een blonde (Duvel-achtig) en een amberkleurige maar die heb ik nog niet geproefd. Eerst nog wat nagenieten van de Magus.

De paprika's zijn eindelijk in de serre geraakt, 14 stuks maar ik heb gemerkt dat Marconi golden wat overgerepresenteerd is (toch nog een aantal andere : big red, white bell, purple beauty, ...) en de eerste tien pepers zijn al in een emmer geraakt - daar moet ik deze week nog wat werk van maken want die hebben een zo lang mogelijk seizoen nodig.
Als er iets is wat ik dit jaar heb geleerd is dat ik die potgrond-bucht van Makro niet meer mag meebrengen, al geven ze hem gratis weg, 't is rommel.

Je hebt het aan de kant van de weg misschien ook al opgemerkt : het is weer aardbeitijd en als je geen netten spant over je aardbeien betekent dat dat je meestal alleen maar halve aardbeien kan plukken of aardbeien die de vogels niet hebben gevonden. De verbazing is soms groot als je eenmaal je net gespannen hebt hoeveel aardbeien je plots lijkt te kunnen plukken (kun je weten met hoeveel vruchten de vogels al lopen zijn).