moet er nog kalk zijn ...

Kalk gehaald, niet om de tuinschetsen op over te brengen (want die liggen al een tijdje in voorlopig-definitieve digitale verf, de toekomst zal uitwijzen of dat een slimme zet was), maar zeewierkalk voor de tuin.

Het wordt dus weer tijd om aan de najaarsbekalking te denken. Bekalken in het najaar zou beter zijn dan in het voorjaar omdat de kalk dan langer de tijd heeft om zich homogeen over de bodem te verdelen zodat het optimaal aanwezig is wanneer de planten het terug nodig hebben. Van de andere kant hoef je dan in het voorjaar niet meer mee te doen aan die eindeloze discussies of uw voorjaarsbemesting nu wel of niet uw voorjaarsbekalking teniet doet wanneer die twee te snel op elkaar volgen.
"Waarom zou ik kalken, moeder natuur kalkt toch ook niet?" hoor ik je denken. De bodem heeft altijd de neiging om te verzuren : planten trekken stoffen uit de bodem, zure regen (al dat zuur zweet van al die zure mensen), chemische bemesting voor wie nog altijd niet beter weet, ... Moeder natuur heeft echter haar eigen 'verdedingingsmechanismen' tegen die verzuring : haar gelaagdheid en de cyclus waaraan al die lagen meewerken. Niet alle zure regen valt rechtstreeks op de bodem (een deel komt er zelfs nooit terecht), bomenlaag, struiklaag, kruidlaag en strooisellaag geven af en toe wat materiaal terug aan de bodem (in koor : "compost is goed voor alles"). Op een klassiek onderhouden gazon helpen we de natuur op geen enkele manier : alle zure regen bereikt de bodem, naast gras is er weinig te vinden en grassnippers en een verdwaald blad worden zo snel mogelijk afgevoerd. Zandbodems moet je zeker in de gaten houden want die verzuren van nature meer.
De meeste planten voelen zich in hun nopjes op hun topjes op een licht zure tot neutrale grond (afhankelijk van de grondsoort). In de grafiek zie je dat sommige stoffen moeilijker worden opgenomen door de plant als de grond te zuur of te basisch wordt. Voor je dus extra (specifiek) bemest (zal maar magnesium strooien want alleen de nerven zien nog groen, zal maar calcium strooien want ik heb neusrot op de tomaten) moet je je misschien eens afvragen of de zuurtegraad van de bodem wel ok is, en of de (al aanwezige) voedingsstoffen wel vlot opgenomen kunnen worden.
Kalk maakt de grond ook kruimeliger en activeert het bodemleven. Maar pas op : "trop is teveel".

Ook nog wat knoflook en witte plantui meegebracht; want die hadden eigenlijk al lang de grond in gemogen, het kwam er (weer) niet van. Niet te lang meer treuzelen, al was het maar omdat de gewone ui bij Aveve al (weer) lag te rotten (zou dat zo moeilijk zijn om die 'vers' te houden?). Moet nog op zoek naar bloembollen voor onder de leiperen; want het duurt niet meer lang voor ook die naar hun definitieve plaats mogen (eindelijk).

Ondertussen wacht ik nog altijd op de eerste duidelijke molshoop in mijn tuin voorlopig zie ik ze net naast de afscheiding boven komen, wat ik misschien nog erger vind want het is duidelijk mijn prachtige zwarte grond die ze daar opduwen.

Er ligt een mooie hoop compost op me te wachten. De compostboer in Herent had eigenlijk geen compost meer (einde sezoen) maar kon me toch nog plezieren met een ladinkje jonge compost, voldoende rijp om er grond mee af te dekken.

nonde nonde m'n kolen

Het is weer een slagveld bij de kolen, geen enkele van het dozijn dat ik onlangs heb geplant heeft het overleeft, allemaal netjes afgekloven door het gevleugelde ongedierte. Bij mijn vervolgpogingen moet ik zeker de netten inschakelen. Weer een investering tegen volgend jaar... Misschien moet ik toch maar eens een duivenval improviseren, geringde duiven kan ik humaan vrijlaten, ongeringde duiven mogen even humaan de soep in. De kolen zijn misschien de sop niet meer waard maar de duiven die zo gretig van mijn kolen hebben gesnoept dan toch al ...
Fijn toch dat kringlooptuinieren ... Maar dan moet je wel je kringloop wat in de gaten (kunnen) houden. Enkele engelse volkstuintjes mogen de vreemd vervormde groenten uit hun biologische moestuintjes niet verbruiken. Ze hadden blijkbaar commerciële (niet-biologische) mest gebruikt, van paarden die gevoed waren met hooi dat door boeren was bespoten met een herbicide. Dat herbicide zat dus nog op het hooi, door het paard, in de mest, en brak doorheen die cyclus onvoldoende af. De producent van het herbicide zegt op haar website : 'As a general rule, we suggest damaged produce (however this is caused) should not be consumed. Those who have already used contaminated manure are advised not to replant on the affected soil for at least a year'. Of vrij vertaald : 'als het niet weg is, dan hebde minstens voor nog een jaar pech'.

Het zijn moeilijke tijden voor de potplanten, toch als je zo bedreven bent in potplanten als wij. Staan ze niet te droog dan staan ze te nat en met dat zomers weertje dat we nu gepresenteerd krijgen is dat niet bij te houden.
We hebben nog een rijtje Erysimum gezet aan de voordeur, ik begrijp niet hoe 'muurbloempje' een scheldwoord kan zijn als je dit plantje bekijkt. Niemand is tot nog toe binnengekomen zonder het plantje te complimenteren. Laat dat een opsteker zijn voor alle muurbloempjes...

Borsten. Soms mooi om naar te kijken, vaak lastig om te hebben (naar 't schijnt). Iemand (met grote borsten) heeft zich afgevraagd of het niet mogelijk zou zijn om de potentiële energie die deze borsten met zich meedragen niet kan worden aangewend om ... "een iPod op te laden". Onderzoek heeft uitgewezen dat sporten met een D-cup in een weinig ondersteunende BH 'borstuitslagen' tot 35cm kunnen teweegbrengen maar zelfs met de beste (sport)ondersteuning blijft er wel wat op-en-neer verkeer. Als je dus voortaan iemand ziet staan huppelen dan is zij misschien haar gadgets aan het opladen. De technologie bestaat nog niet maar ze heeft ... potentie.

Herman is ondertussen weer aan zijn jaarlijkse tuinfeest begonnen. Ik denk dat ik dit jaar de familie weer eens ga meenemen naar de folkfestivalletjes waar toch meer een familiesfeertje hangt. Rosemarie zat ongeveer een week voor ze geboren werd nog op Dranouter - valies met bevallingssurvivalkit in de koffer; ze kon toen al niet stilzitten bij luka bloom, één van de favorieten van papa en ondertussen danst ze op elk streepje muziek dus ze gaat dat wel fijn vinden. Er bestaat tegenwoordig blijkbaar een echte 'zomerfolkfestival' reeks.