Ik ben om te beginnen al geen fan van 'ALL IN' formules (zeker als ik ze niet niet kan kiezen). Niet alleen omdat ik die achtergelaten halfvolledige glazen frisdrank een bedenkelijke vorm van luxe vind. Maar vooral omdat de alcoholische dranken uit het 'forfait' echt niet te zuipen waren en dan ben je al helemaal gejost. Exemplarisch voor het concept ?? Totaal onbegrijpelijk hoe de kannetjes toch binnenliepen bij sommigen. Hoegaarden stond strategisch op 'de sterke kaart' (dus daarom word ik daar zo zat van, al na een pint of 13) aan de volle democratische prijs van 4 euro.
Ik ben er zeker van dat ik wijn noch bier aan geen enkele van mijn voorvaderen had moeten voorschotelen, nochtans stuk voor stuk dragers (en brengers) van het alcoholofielologisten-gen (waarvan één bloedlijn gedocumenteerd door pater Patteet in "het geslacht De Kock, deel 2" tot bij Keizer Karel via Anne De Percy, als zoon van de zoon van Rosa Maria J. uit generatie 39; jaja, welle naar het genealogisch cliché dus ook (#41), gelijk de helft van Vlaanderen, maar die andere helft dan ook weer niet ...).
Dat we de badkamer en vooral het bad(dekke) zelf nog moesten proper maken was niet echt een prettig vakantiegevoel maar dat wilden we nog bedekken met l'étendard de l'amour (want je had terloops een leuke originele openingszin bij de mensen die beneden stonden te vertrekken : "seg ken ik jou niet ergens van" - ahja, jouw haar lag all over the place tot in het putteke van mijn bad). Ook al omdat de patron vooraf had gezegd dat zijn 5 heterosexuele helpertjes, stoere snowboarddudes waarvan de muts permanent anatomisch vergroeid is met het hoofd, de dienst uitmaakten en ... 'niet altijd werk zagen' (as in "check toiletpaper ... zal wel ... sigaret smoren druk druk druk ... check"); gezellig onderhouden wachten in de bar op een spoedinterventie van de kuisploeg was al geen leukere optie, dus dan maar even zelf aan de slag.
Ik heb op de hele vakantie ook geen enkel zuiver bord gezien (nochtans een nogal elementaire voorwaarde in een hotel), ze zullen wel in de buurt van water geweest zijn maar het was pas nadat het minst vuile bord van de stapel een paar keer de ronde van mijn bil had afgegleden dat het te gebruiken was met een ontspannen gezicht. De keuken was sowieso niet geweldig maar ik denk dat de kok zoals bij de wijn gewoon wat meer budget nodig heeft om er iets deftig van te kunnen maken; het was nochtans geen budgetreis.
Het was pas nadat de patron doodleuk en onbevangen kwam vertellen dat we konden douchen voor we de bus naar huis op trokken als we 15 euro betaalden voor de saunaruimte dat ze mijn lontje hadden gevonden, en ik onverwijld met mijn moestuinvuist op tafel mokerde. De boodschap kwam knikkebenend aan ... "maar daar heeft nog nooit niemand een probleem van gemaakt". So what, iedereen heeft ook gezien dat de borden vuil zijn (ik heb gezien dat zij het zagen - moet ik nu de horeca in omdat ik daar een oog voor heb ?), velen drinken stilletjes de niet te drinken wijn, en iedereen vind het normaal dat je mag douchen na een shortski. Douchen speelt immers een cruciale rol in het succes van het ski-van-het-werk-naar-het-werk-concept, en u meneer patron profiteert rijkelijk van dat specifieke succesverhaal.
Maar niemand spreekt, of toch niet op tijd. Dan ik maar weer (gevolgd door twintig thumbs up, dat dan weer wel).
De rest van de bus had nog slechtere ervaringen met het hotel in la Norma, maar dat heb ik maar uit tweede hand.
Van het skigebied 'Les Sybelles' zelf hebben we absoluut geen klagen, zeker voor een shortski een aanrader. En de latten (Rossignol Zenith Z9.5 Oversize) waren Fe-No-Me-Naal (ijsplekken, welk ijsplekken ?), ik denk trouwens dat die al de revolutionaire Avatar bindingen hadden, met een rechtstreekse connectie naar het brein. Maar één keer gevallen zelfs, uit het skikot van het hotel dan nog, de eerste dag, te voet, voor we naar de pistes vertrokken; zo begin je als eigenaar van dat pad al niet op een goed blaadje natuurlijk.
Thuisgekomen nog even van de slechte wijn, wijnpokken voor ons Rosemarie dan wel, maar voor de rest is thuiskomen nog altijd leuk. Zeker als ondertussen (cfr. 7 dagen geleden) de tomaten voor bijna 100% recht staan.
Maar net op tijd thuis want ze begonnen zich al een beetje op te maken voor de eenzame reis richting licht. Snel onder de lampen dus (mengeling TL aquarium groeilampen) om te vermijden dat ze al te lang en slap doorgroeien want ze moeten volledig op eigen kracht kunnen blijven staan tot ze klaar zijn om - zo ongeveer kniehoog - buiten uitgeplant te worden (dus niks geen stokken of krukken aan de jonge tomaten hier). En zo dienen zich aan voor de volgende rondes 'survival of the fittest' (in willekeurige volgorde) :
binnentijds :
Blueberry, Black Krim, Kentucky Beefteak, Yasha heart, merveille de marchée, american wonder, tigrovy, crven, besser, rose quartz, ashleigh, druzba, prudence purple, marizol purple, aker west black, aunt ginny purple, marmande jaune, cabin, jaune flammée, tenessee brichtes, abraham lincoln, brandyboy, aunt gertie's gold, earl faux, black cherry, holyland, giraffe abricot, hawaïan orange cherry, hawaïan white cherry, hawaïan yellow cherry, blushing yellow, bloody butcher, kalman hungarian pink, black sea man, saljut, cherokee purple, purple passion, caspian pink, mortgage lifter, black brandywine, stump of the world, clear pink, northern lights, rufus carrigan mex, king humbert (adempauze)
een beetje achter :
summer cider, legend, azoychka, golden dwarf, debarro black
over en uit ? :
patio orange, royal hillbilly
Zo is de kast ook weer leeg voor de volgende zaadjes. Diepvriesgroenten mogen dan misschien wel meer vitaminen bevatten dan groenten die al een tijdje in de rekken liggen (ik hou niet van weinig concrete bepalingen als 'een tijdje' en 'recent onderzoek'), zelf geteelde groeten van de tuin op het bord zijn natuurlijk nog beter (smaak, voedselkilometers, genoegdoening,...).
Ik zou zeggen : Start.
