Zo gaat ie goed, zo gaat ie beter...

De vier eerste peper variëteiten hebben teken van leven gegeven en de meeste ui-zaailingen staan in individuele potten. Ook hier volgt de natuur goed haar eigen spelregels : ondergronds zat al net zoveel plant als bovengronds. Knap hoe een plantje in zo'n korte tijd zo kan groeien; zelfs in de arme zaaigrond, zonder bemesting. In die eerste fase is geef ik geen bijbemesting, het zaadje heeft alle voeding bij zich in dat rugzakje, daar heeft de moederplant goed in geïnvesteerd en daar moet ie het dan maar mee doen. Al valt slappe thee (gewone +kamille) voor sommigen ook al onder bemesting; ik gebruik het omdat het het zaad wat makkelijker zou doen kiemen (thee) en schimmelwerend (kamille) zou werken.
Helemaal geen bemesting is ook niet helemaal waar natuurlijk want de zaailingen krijgen een lichtkuur, en dat is met CO2 misschien wel de meest effectieve bemesting.
Vanavond nog wat pepers zaaien, en eventueel al wat verspenen - vanaf nu komt er wel wat time-management bij kijken om het circus gaande te houden.
Voor prei ga ik volgende keer voor het luiere concept denk ik : onmiddellijk zaaien in een diepere container (emmer).

Met een koffer vol potgrond en nog wat kalk thuisgekomen gisteren. Een goed voorbereid man is er twee waard. Ergens eind deze maand een onderhoudslaagje kalk voor het gazon, en ook de buxus wordt één van dezer dagen eens goed verwend met kalk.
De potgrond was nogal aan de goedkope kant dus er gaat waarschijnlijk wel weer wat rommel tussenzitten (in het beste geval grotere takjes en dergelijke) maar als de volumes wat groter beginnen te worden dan kan het snel een dure hobby worden als het allemaal geraniumpotgrond van een merk met naam moet zijn.

Gisteren werd op canvas de perfecte 'twee minuten pizza' gebakken. Onze doorsnee keukenoven kan eigenlijk niet heet genoeg gestookt worden (meestal ongeveer 250 °C) om die Italiaanse oven na te bootsen (500°C). Na heel wat trial and error was de beste combinatie gebleken : heetste stand oven+grill, dikke keramische pan 'voorverwarmd' op een gasvuur, pizza op onderkant van de pan net onder de grill : twee minuten en klaar.
Mijn eigen experiment met de home-made pizzasteen (Chamotte steen 4cm dik) is om diezelfde reden mislukt : ons oventje kreeg de steen niet warm genoeg voor de pizza. Hij zou misschien nog wel gebruikt kunnen worden om brood op steen te bakken maar krijgt waarschijnlijk een tweede leven als warmtecollector in de houtkachel van de schoonouders.
Een andere interessante tip was dat de tomatenvoor de basissaus werden gekookt in de snelkookpan en dat het steeltje (tros) van de tomaten bij de afkoelende/afgekoelde tomatenpuree werd gelegd om nog wat typische tomatensmaak af te geven... eentje om eens uit te proberen.

happy flowers

Sommige planten veranderen wel eens van naam, een bende taxonomen oordeelt dan dat deze planten meer aanleunt bij die groep dan wel gene. Meestal krijgt de plant dan een nieuwe naam maar soms blijven beide synoniemen gelden. In de kruidtuin vond ik Eleutherocccus simonii verdacht veel lijken op Acanthopanax sieboldiana; meer dan wat doornige 'gebroebelde' takken zijn er momenteel niet te zijn en er wil al wel eens een bordje ontbreken daar dus waarom zou er al eens niet eentje verkeerd staan. Er staan zo nog wel een paar bordjes waarvan de naam nog te exotisch is om te weten welke plant komt als je hem bij die naam roept, en bij de vijver staat een mooie plant waar ik geen bordje bij zie staan - misschien toch maar eens een 'local' vragen welke plant het zou kunnen zijn.

Maar niet vandaag, vandaag hadden zij hun handen vol met een tamelijk verontwaardigde bezoeker die zich afvroeg of het wel nodig was dat de kruidtuin er zo gestofzuigd uitzag. Men is daar inderdaad precies wel met de grote schoonmaak bezig, goed gesnoeid en opgeruimd, en het ziet er inderdaad wel 'leeg' uit op sommige plaatsen. Weinig natuurlijke kringloop in elk geval. Ik ben niet blijven luistervinken naar alle pro's en contra's want dat werd niet echt op prijs gesteld (normaal zou ik me daar weinig van aantrekken maar ik moest toch mijn ronde verderzetten).

Bij Lonicera denk ik direkt aan de haagjes met de lange takjes en de kleine blaadjes (L. nitida), maar de Lonicera fragantissima ziet er heel anders uit. Fragantissima dat vraagt om een snuifbeurt, en met de geur van manderijntjes zijn er inderdaad minder leuke dingen om te ruiken.

Een bloempje dat ik ook nog niet had opgemerkt was de Scillia mischtschenkoana, het lag er al wat 'besmodderd' bij, de fijne blauw lijn op de witte bloem alsof de inkt was uitgelopen, dus het had zijn beste tijd misschien al gehad.
De winterakoniet (Eranthis hyemalis) maakt een mooi groen tapijtje dat vol lijkt te liggen met gele eitjes, een kleurig zicht.

Maar het kan blijkbaar kleuriger, misschien wel te kleurig. Waar Indiërs al eens ge-outsourced worden voor informatica projecten worden ze ook al eens ge-buiten-sourced als ze weer met de blauwe rozen naast je tafeltje staan. Een bijdehandse nederlander is er nu in geslaagd om bloemen vol te pompen met verschillende kleuren.
Op deze video zie je de bloemen kleur bekennen. De gebruikte stoffen zouden vrij onschuldig zijn dus de uitgebloemde bloemen mogen gewoon de composthoop op; al is dat met de meeste cultuurbloemen met al dat gespuit sowieso al niet echt een goed idee.

Gisteren nog een tiental pepersoorten besteld, waarvan de meeste zoet (paprika) want die ontbraken nog in mijn verzameling, maar nu dus niet meer : van wit over paars tot bruin, klein en groot, en natuurlijk ook een paar 'gewone'.

genetische manipulatie

Deze lente worden er in Amerika wellicht bieten gezaaid van een genetisch gemanipuleerd ras. Dit nieuwe ras heeft de bijzonder eigenschap dat het resistent is tegen RoundUp, de zeer effectieve plantenkiller die zelfs (en misschien vooral) de anti-tuinder zeer goed kent. Ik vind al dat genetisch gemanipuleer nogal belachelijk - ik wil geen tomaat met de goede vetten uit vette vis, ik wil geen komkommer met de antivries-eigenschappen van een ijsbeer - en als er toch mooie eigenschappen te vinden zijn in andere rassen dan moet men maar selectief kruisen zoals 'den boer' dit al doet sinds hij zijn eigen legumen kweekt. Van de 20 tomatensoorten die ik vorig jaar had, in allerlei vormen, kleuren en smaken, was er wel eens hier en daar een tomaatje dat men minder lustte in vergelijking tot de rest, maar ze waren nog altijd ontelbaar veel keren beter dan die 'uit de winkel' (vele onafhankelijke getuigen kunnen dit bevestigen). Dat is het resultaat van selectief kruisen (door anderen) tot nieuwe (ondertussen zeer oude) gevestigde waarden die het helaas in het commerciële circuit niet altijd even goed doen voor redenen die voor de amateurkweker minder van belang zijn (minder goed transporteerbaar, niet gelijktijdig afrijpend en dus inefficiënt plukken, niet uniform qua vorm noch formaat,...) . Voor de amateurteler is smaak het allerbelangrijkste, dat er een aantal rassen leuk uitzien is meegenomen; ik heb een theoretisch maximum van 42 plaatsen in de serre, wie niet presteert heeft dus zijn beurt verkeken; met de duizenden rassen waarvan ik er slechts een 80-tal heb - and counting - zijn er plaatsvervangers genoeg.
Wat ik nog frapanter vind is dat dat genetisch gemanipuleer er eigenlijk voor zou gaan zorgen dat we betere, gezondere, sterkere, resistentere rassen zouden krijgen en minder zouden gaan spuiten - in dit geval dus de omgekeerde wereld : per definitie meer spuiten. Door meer te spuiten stijgt ook het voorkomen van "superonkruiden" die resistentie opbouwen tegen de bestrijdingsmiddelen (spontane mutaties, diversiteit, zijn overlevingsstrategiën van moeder natuur, net zoals het overgebruik van antibiotica ertoe geleid heeft dat er resistente bacteriestammen kwamen). Ondertussen is toch duidelijk dat dat gemanipuleer niet altijd zo nobel is : in 2006 waren 81% van de genetisch manipuleerde aanplantingen resistent aan herbicides, waarvan 99% aan RoundUp.
Bieten zijn windbestuivers (de lichte korreltjes vliegen kilometers ver), en daarom zijn het vooral de amateurtelers en de kwekers van oude rassen die bang zijn voor kruisbestuiving met de genetisch gemanipuleerde versies, want dan verliezen ze het label 'organisch' en ook de keuze om 'natuurlijk' voedsel te verbouwen.
Het is dus weer aan de consument om te zeggen GM ja dan nee, maar met het enige tastbare feit ter hoogte van de portemonnee is dat weer een lastige keuze, maar niet voor de geïnformeerde consument.

het belang van ...

Composteren is gecontroleerd het natuurlijk afbraakproces begeleiden, zodat het zo optimaal verloopt (snel en zonder hinder). Meestal wordt er echter vrij passief gecomposteerd (laat maar bollen) en weinig controle uitgevoerd.  Eén van de factoren die het meest uit het oog wordt verloren is de vochtigheid van de  hoop en dat vocht toch wel belangrijk is kon je vandaag misschien zelf vaststellen  langs de wegen. Op weg naar mijn werk heeft de groendienst een tijdje geleden een  aantal bermen schoongemaakt en de takken door de versnipperaar gehaald. In het begin  was die hoop aardig aan het dampen (dus temperatuur maken = goed) wat typisch is voor de  eerste fase in de compostering. Na een paar weken was het broeien gedaan. Voor je  eigen hoop betekent dat dat je hoop zeker nog eens mag omzetten zodat je weer lucht  inbrengt, eventueel wat vocht als hij te droog is, zodat hij aan z'n tweede opwarmbeurt kan beginnen. Op de verweesd achtergelaten hoop houtsnippers gebeurde daarna een hele tijd  niets, tot vandaag dus waar met de regen de hoop weer goed nat werd en 'spontaan' weer op  gang kwam. En van de natuur mogen we leren natuurlijk. Het blijkt dat ze ook van elders nieuw materiaal hebben aangebracht, dus het effect is misschien minder spectaculair als eerst gedacht maar dat neemt niet weg dat het vochtgehalte tijdens het composteren wel wat meer aandacht verdient.

Ik begin de euro eigenlijk wat beu te worden. Ik wil terug achterovergeslagen worden door de indrukwekkende getallen, tienduizend bef, 484075 Italiaanse lires, 2361  Zweedse kronen, 39423 Japanse yen,... want die kindgetalletjes roven teveel centen uit eigen zak. Gemiddeld zwadder ik twee blikjes cola achterover tijdens onze 'praatgroep' (zelfhulpgroep?) tuinieren op dinsdag. Twee blikjes ter plaatse : 2 euro, twee blikjes van op het werk : 1 euro. Wat is nu 1 euro verschil ? Op 25 lessen 25 euro; duizend oude franken.  Duizend frank verdiend of verloren door 'niets' te doen. Recessie of niet, loonsstop of niet, dit euro-effect kost aardig wat centen.

Op het werk was ik blijkbaar de enige die met het daglicht voldoende had om z'n werk  te doen. Was en had, want ondanks het feit dat mijn deur altijd open of op een kier staat,  heeft men wel eens de indruk dat ik er niet ben doordat mijn glas boven de deur niet  bol staat van het neonlicht. Door zuinig te zijn maak ik dus slechte punten, slechte  punten vallen slecht op een functioneringsgesprek, dat kan dan weer slecht nieuws  betekenen voor de portemonnee en dat is een risico dat ik niet wil nemen. Dat zou 2-0  zijn voor mijn werknemer (verliest minder energie en moet minder opslag geven),  maar dat leest ook als 0-2 voor mij. Dan maar even kijken naar het eigenbelang, al betekent dat dan weer 0-1 voor de natuur.

Gisteren is ons Joke toegekomen in een kartonnen doos. Naast Bianca en Muriëlleke is er nu ook een dame op leeftijd waarmee ik van mijn lief vrouwtje mag spelen terwijl ze er bij zit. Een banjo ukulele voor de goede verstaander, of wat had je gedacht ? Ik kijk, onverzadigbaar als ik ben, al uit naar ons Nina maar het zal nog wel even duren voor ik op haar koekendozekelele kan spelen.

met een ei zitten...

zondag kreeg ik, tijdens het zaaien van de nieuwe peperplantjes, de kippen in 't oog; ze sprongen om beurt eens op het loopbrugje en er al snel weer af. Die ochtend had ik geen eieren in het hok gevonden dus ik dacht al snel dat ze misschien wel met een ei zaten waar ze blijkbaar niet in één keer vanaf konden. Toen viel pas echt mijn frank : ik had zaterdag het hok schoongemaakt en daarvoor de toegang van het hok afgesloten (aanvankelijk geïnstalleerd tegen 'den vos') om te vermijden dat teveel houtschaafsel al dan niet met faecaliën in de mond of ooghoek terecht kwamen. De kippen zaten dus niet alleen letterlijk met een ei, ze hebben ook nog eens de nacht buiten moeten doorbrengen. We zullen ze deze week maar eens verwennen met wat extra graan.

Het autosalon is weer achter de rug, minder opkomst (ik ben zelf ook niet geweest) en geen interesse voor de groene 'conceptcars'. Gewogen en te licht bevonden door de consument en daardoor zullen ook de constructeurs de op papier winstgevende groene markt nog niet met volle enthousiasme aanboren.
Misschien moet men de pijlen dan maar richten op de 'conceptvliegtuigen' of 'conceptboten' waarbij het te vervangen park veel kleiner is maar de winst in verhouding toch niet gering is.
Zo is er bijvoorbeeld de A2-Mach5 die aan mach 5 (3400 mph ofte 5472 km/u) door de bochten vliegt, of op minder dan 4 uur van Brussel naar Sydney waar de 'Neighbours'-fan toch wel een dagje voor in een klassieke Boeing mag uittrekken, en heeft daar niet meer dan wat waterstof voor nodig (voor de twijfelaars : het betere alternatief). En een cruise of vrachtschip lijkt me op een tochtje over de oceanen ook wel wat biodiesel te kunnen slikken.

Ondertussen begint steeds meer fris-groen door te breken (schijnhazelaar Corylopsis pauciflora niet te verwarren met de echte hazelaar Corylus avellana of maxima, spireas, ..), zou je schijnbaar voorbij lopen aan de fijne paarse bloempjes van de Ipheion uniflorum of de Trachystemon orientalis (die wat op smeerwortel lijkt Symphytum officinale, wat eenvoudig tot een krachtige stikstofrijke maar helaas nogal stinkende vloeibare meststof kan gemaakt worden, ook wel wonderkruid genoemd, die als enige plant vit B12 bevat), of de roze en de geelgroene helleborus (dus niet enkel de witte), en de verzonken tuin in de Kruidtuin hebben ze ondertussen helemaal chirurgisch-Kojak-kaal geschoren.
Het blijft mooi om te zien hoe slechts enkele dappere vroege bloemetjes, een grauwe wintertuin kunnen reanimeren.

Op de ring in Leuven stonden twee wagens 'gestationneerd' waarvan de voorste vooraan een lekke (lege) band had, en de achterste achteraan. Ik weet niet hoe groot de kans is dat twee wagens, op ongeveer dezelfde plaats op ongeveer dezelfde moment een lekke band krijgen zonder toedoen van puntige voorwerpen; als dit puur toeval was dan is het misschien een gunstig moment voor andere op kleine kansen berustende gebeurtenissen... en dan hoop ik uiteraard eerder op iets zoals het winnen van de Lotto dan het vroeger dan verwacht geboren worden van onze tweede spruit - misschien voor de zekerheid toch nog maar eens meespelen met de Lotto.

zwart als zoet...

Ondertussen zijn mijn vingers weer zwart als inkt van ... de inkt. Net een doos krantenpotjes gerold en daar blijft wel wat van aan de vingers plakken. Het valt me op dat ook de gewone 'gazettekes' zoals bijvoorbeeld de zondagskrant steeds meer kleurendruk toepassen - ik weet niet of dat wel zo gezond is, misschien moet ik daar maar eens een mailtje voor sturen naar 'de verantwoordelijke uitgever'.

De witte heleborus staat bescheiden te pronken in de voortuin en de gele krokussen sieren het gazon. Het is een krokusmengeling van twee jaar geleden die mag verwilderen maar blijkbaar komen voorlopig enkel de gele omhoog - wellicht zijn 'de gelen' zoals bij wel wat meer vroegbloeiers gewoon de eersten.
In de faq van de tuinen van Appeltern maakt een tuinliefhebber een tegenovergestelde opmerking : de gele krokussen zijn zoek en alleen de witte/lila/paarse lijken nog op te komen. Appeltern zegt dat vogels de gele krokussen wel lusten als aanvulling op het dieet omdat ze in de winter wel wat last kunnen hebben van een vitaminegebrek. De gele (flavus) krokus bevat wel wat vitamine C, net zoals de knoppen van de Forsythia, nog zo'n gele vroegbloeier. Misschien is dat net de reden waarom er zoveel gele vroegbloeiers zijn en hebben ze wel allemaal die nutritionele waarde voor de beestjes; niets is in de natuur zomaar, alles heeft een reden.

Natuurpunt maakt zich op om volgend weekend weer eens wat vogels te tellen. Ook al heb je geen half uurtje de tijd om mee te tellen, dan is het nog interessant om eens de courantste vogels te bekijken die in onze tuinen wel eens kunnen voorkomen. Natuurpunt heeft een klein foldertje samengesteld. De lijst is zeker niet volledig : thuis zit er al wel eens een groene specht te 'woodpeckeren', in de kruidtuin zat onlangs een mooie dikke vink en daar zitten ook een aantal kleine zenuwachtige vogeltjes, net bolletjes zonder vleugels of staart en die blijft ook met deze gids nog even 'anoniempje' (of is het toch een winterkoningkje?). En wie af en toe nog eens de imposante verscheining van een buizerd wil zien, moet gewoon de boomtoppen langs de laatste afrit van Leuven/Oud-Heverlee in de gaten houden (E314, afrit 17?)

van een andere schaal...

Kringloopwinkelen is een gevaarlijke hobby want je vindt altijd wel iets dat je "aan die prijs toch niet kunt laten liggen". Gisteren een mooie antiek aandoende stenen pot voor in de keuken (maar waarschijnlijk van recente makelij), vandaag een metalen latje met makkelijk in te stellen schaalomzettingen : 1/20, 1/25, 1/50,1/75,1/100. Handig voor de tuinplannetjes op 'school'.

Vandaag een aantal fruitbomen besteld 'in de uitverkoop' van meester Wim. Als de gevelreiniger is geweest dan kunnen de peren (4 enkele U - Poire William Bon Chrétien, Gourmande, Péradel en Super Comice, en 3 dubbele U - Automne, Comtesse de Paris en Beurré Hardy) pronken aan de gerenoveerde gevel. Niet bijzonder goedkoop leifruitbomen, maar het zijn dan ook geen zaailingen of jonge enten van een jaar of twee. En solden op dure artikelen zijn ook meegenomen.

Gisteren werd ik nog eens geconfronteerd met de stelling : "zonder subsidies zijn de zonnepanelen nog niet rendabel" - een argument dat ik zelf ook nogal eens gebruik om nog even te wachten met dergelijke panelen op het bovenste platdak - maar op een ongebruikelijke manier. Iemand vond het raar dat we liggen te melken over het feit dat de panelen misschien geen tien jaar mee gaan (terwijl fabrikanten ondertussen toch al wel een jaar of 25-30 durven beloven) en dat ze zichzelf tegen dan misschien nog niet hebben terugverdiend. Dat terwijl sommigen op die tien jaar al twee wagens hebben versleten voor een kostplaatje dat wel wat hoger kan liggen dan de zonnepanelen, en weinigen onder ons kunnen de wagen zichzelf laten terugverdienen. Nog minder onder ons zullen ooit zelfs maar met die gedachte hebben gespeeld, maar voor de zonnepanelen vinden we dat blijkbaar wel normaal dat die zichzelf moeten terugverdienen. Hetzelfde voor die dure tv schermen waarvan we er elke 5 jaar van dromen om hem te mogen vervangen door een recenter model; de meeste van onze gebruiksvoorwerpen kosten alleen maar geld maar de zonnepanelen moeten buiten categorie spelen ... denk daar maar eens even over na.
Ok, je hebt er ondertussen over nagedacht en ik voel hem afkomen : waarom zou je iets kopen waar je weinig aan hebt en waarbij je misschien toch netto geld verliest. Vele redenen zijn mogelijk : om Electrabel een figuurlijke kloot af te trekken want die verdienen er vooral aan dat we ze niet hebben en reken er maar op dat de prijzen alsmaar blijven stijgen, maar vooral om de natuur een handje te helpen (zelfs al wordt het een financiële nul-operatie dan heeft de natuur alleszins gewonnen).
Consuminderen van energie blijft natuurlijk nog steeds belangrijker dan alternatieve bronnen opzoeken, en de enige manier om echt minder uit te geven.

wat gij zaait zult gij oogsten (2Samuël 12:13b-25)

Een populaire quote in bijbelse termen, in meerdere vormen geplagieerd, maar daarom niet onwerkelijk : de eerste Kelsae uien en de vierseizoenen bloemkool-kiemen krommen de rug, zijn op weg naar het levensnoodzakelijke licht. Oogsten daar zijn we nog lang niet aan toe maar het seizoen is nu echt letterlijk en figuurlijk losgebarsten.

De maan staat de komende dagen nog goed om eventueel al wat peperzaden op gang te trekken - het bakje moet toch blijven warmen dan kan het maar beter vol blijven. De volgende optimale momenten situeren zich tussen 20-22 februari en 19-20 maart.

Ik lig ondertussen 'under investigation'. Na wat klachten over mijn abonnement op 'Kitchen Garden', een prima tijdschrift over moestuinieren, hebben de uitgeverij en de transporteur (DHL) de handen in elkaar geslagen om dit probleem op te lossen. Voorlopig ziet het er niet zo goed uit - de 'incognito' zending is al toegekomen maar de 'reguliere' (problematische) zending nog niet; het zal een beetje van het resultaat en de daarop afgestemde acties afhangen of ik opnieuw een abonnement neem op Kitchen Garden en/of Organic Garden.

Trop is teveel maar hoeveel is teveel ? De ene persoon lijkt was makkelijker met soft drugs te kunnen omgaan dan de andere die er meteen aan onderdoor gaat. Op teveel is teveel kan je testen of je niet af en toe beter een pintje laat staan, eens een beurt overslaat bij het cannabisen of toch nog eens warme melk met honing probeert in plaats van dat slaappilletje. "Droomthee" is trouwens ook een aanrader voor het slapengaan.

spring is in the air... why should I (Urbanus)

Wie het even niet meer ziet zitten neemt even zijn sloffen of de fiets en rept zich naar de kruidtuin in Leuven. Links achter op het grote grasplein staan duizenden krokussen (Crocus nogiet, zoals je ziet op deze wikipedia teveel soorten om te kiezen) te pronken. Met het zonnetje van vandaag was dat best mooi plaatje - ik had vandaag alleszins geen last van mijn winterblues.

Hyndrangea en rozen duwen blad dus die zijn er klaar voor, maar is het tijdstip daar al rijp voor ??

Heel wat appelbomen (laagstam en de lage geleide omheiningen) en wat kleinfruit (frambozen en druiven) kregen een flinke laag stalmest; maar dus niet heel de fruittuin (??).
En de op het oosten gerichte muur in de fruittuin (zon stond 's middags boven de composthoek dus dan zou de achtermuur op het oosten gericht moeten zijn)  had ongeveer 13 leibomen op 8m muur, een getal dat ik moet onthouden als ik mijn eigen oostmuur inricht, maar eerst moet de 'gevelreinigman' nog langskomen.

koele kikkers...

Zeg geen kikker tegen pad maar het zal de padden toch flink tegengevallen zijn vanmorgen. De padden zijn blijkbaar massaal uit winterslaap gekomen en aan hun trek begonnen. Normaal gezien doen ze dit eind februari, begin maart maar dit jaar hebben ze gedacht 'we gaan dat in januari eens doen'. Met dagtemperaturen van een graad of 12 was daar natuurlijk wel iets voor te zeggen (de natuur heeft altijd gelijk). Vanmorgen heeft het bij ons toch flink gevroren dus ik ben benieuwd wat onze pad gedaan heeft; ik kan me niet inbeelden dat zij zeggen 'we hebben ons precies vergist, we trekken terug ons bed in'.

Naast de klassieke huis en autoleningen is er een nieuwe trend aan de gang heb ik me laten influisteren door een bankdirecteur : leningen van ongeveer 25.000 euro voor zonnepanelen. De promotie van die zonnepanelen mist dus in elk geval zijn doel niet en de voortdurende berichtgeving dat gas en elektriciteit steeds maar duurder blijven worden zullen daar ook wel een hand in hebben. Toch is niet iedereen het er over eens of dat al wel echt rendabel is - zonder de subsidies in elk geval niet.
Waar iedereen het wel over eens is, is dat de manier waarop we omgaan met onze energie een veel grotere en onmiddelijke impact heeft op het verbruik. Al het slapende verbruik - de standby lampjes zijn wellicht het bekendste voorbeeld maar zo zijn er andere die misschien nog veel meer verbruiken. Ik merk zelf dat er nog wel eens onnodig wat licht blijft branden, een tv blijft spelen, de pc blijft draaien, ... het is mijn goede voornemen dit jaar om daar toch wat meer aandacht aan te besteden; met de kroost is het misschien het ideale moment om dat van jongsaf mee te geven : "licht uit als je (als laatste) de kamer verlaat" (als ik mij niet vergis werd me dat vroeger eigenlijk ook al wel ingepeperd thuis). Doe mee de knip...

Recycleren is één van die groene gedachten maar zelfs daar blijven grote problemen bestaan. Het heeft geen zin papier te recycleren als niemand gerecycleerd papier wil gebruiken maar het heeft nog minder zin gerecycleerd papier te kopen als er gelogen wordt over het gebruikte materiaal. Twee van de grotere japanse papierfabrikanten hebben toegegeven dat ze sjoemelden met het hoeveelheden (Nippon Paper 1% gerecycleerd materiaal in plaats van 40%, Oji Paper 5 à 10% in plaats van 50% voor papier en 30% in plaats van 70% voor enveloppes). Als die bedrijven het doen is het niet ondenkbaar, bijna waarschijnlijk, dat er nog zo nog zijn - de macht van het geld is 'iets vies'.