strawbushi, the last tapa ...

... afscheidstapas voor het (vermoedelijke) einde van het tuinklasje. Voor de zoutebekken de gewone sushis, voor de zoetekauwen een sponsen alternatief ...

... cake bakken, vormpjes uitsteken, yoghurt-coccos korstje, slagroom met een hartje van aardbei (hoezo, beu gegeten?), soppen in een aardbei-couliske (ziedewel) gelijk d'echte ... man man man.

Op naar de volgende opleiding dan maar weer. Suggesties ?

now you see me ...

... now you don't.

natuurlijk ligt de slak met inhoud hier natuurlijk niet altijd parmantig op een bedje van vlierbloesem te blinken als je hem zou willen komen vinden, misschien ligt de kluis wel casual ergens anders, of misschien ligt de sleutel toch gewoon weer onder de mat, in het kippengraan of onder een bloempot, ..., als het al de juiste sleutel is om überhaupt ergens mee binnen te geraken (memo to myself : huissleutel weer aan sleutelbos hangen). Waar leggen jullie hem, als je niet zo'n handige slak hebt (heb ik nu al twintig keer gelezen en ik blijf hem raar vinden, een handige slak) ?

now you don't see me anymore ... de vlierbloemsemsiroop in gang zetten (ge weet wel 150g schermen, <1g beestjes, 1 citroen, 2L lauw water, en na een dagje wachten nog een kg suiker per liter gefilterd vocht, zoiets ongeveer)

you see, dat steekt er nog maar net in, en het ziet er al(weer) lekker uit ... Alleen dat "in de zon zetten" valt weer niet mee, maar da's dan weer handig om buiten het één en ander uit te planten zonder er met een parasolleke en water te moeten blijven bijzitten.
go.

de onderuitkijkspiegel ...

... wat een belachelijk woord, de achteruitkijkspiegel, vond Herman Finkers. Je kijkt altijd achteruit in een spiegel. De vooruitkijkspiegel is een venster.

Wat een belachelijk dingetje, dacht ik toen ik een breedlachse salesjongen zag spelen met een spiegeltje op een uitschuifbare antenne op de Malvern Flower Show. Leuk (kinder)speelgoedje om mee om het hoekje of over het muurtje te kijken (en ik dacht terug aan wat ik allemaal zag door mijn zelfgebouwde periscopen toen ik 6 was), maar wat sta je daar nu toch mee te leuren op een tuinbeurs.
Tot ik mijn eerste twee planten had gecontroleerd op coloradokevereitjes en ik dacht dat dat toch beter moest kunnen dat ondersteboven hangen. Had ik me in jeugdige impulsiviteit en vakantie-euforie toch maar laten verleiden tot het retroflecterende hebbeding.

Hoewel, 99ct, een uit de haak vertimmerde winkelhaak en drie schroeven later hing er een spiegeltje aan een verdwaalde bezemsteel, veel steviger en ergonomischer dan dat telescopische gadget.




Eitjes opsporen wordt zo kinderspel, want kevers-zonder-predatoren zijn zo hautain dat ze hun eitjes knalgeel durven schilderen. Dat gaan de volgende generaties misschien anders doen; zoals deze generatie precies al een beetje door heeft dat iedereen van de familie die boven op het blad zat spoorloos is, door onder het blad te gaan zitten. But they can't escape the mirror...

Ja, ge kunt daar tegen spuiten, en ja, daar zijn zelfs bio-produkten voor met spinosad 'die de lieveheersbeestjes sparen' (speel maar in op ons gemoed, alleen jammer dat ze bladluizen vreten die er wel van dood gaan). Maar het ergste uit de bij-sluiter is dat het nogal gevaarlijk is voor de bijkes, subiet nemen de amateur-boerekes de fakkel over van de industrie als het op het uitmoorden van de biekes aankomt.
Nee wat lukt met de panda moet met de colorado-kever toch ook kunnen : gewoon uitroeien die populatie !

 Ene maar wel : we zijn ondertussen gewend om niet meer in de zon te kijken, maar die oog-zon coördinatie wordt af en toe toch weer op de proef gesteld, oppassen dus.

Nie verschieten ...

... het zijn maar vogelverschrikkers. Er stond er zelfs eentje van mezelf tussen (die met de pandenrok en matching umbrella, en als dat u nog niet in de juiste richting helpt : de schoonste van den hoop) maar die nam ik natuurlijk weer mee naar huis. Maar die van Hidcote Manor Garden herinnerden me er nog eens aan dat die dingen toch al wel heel veel te lang op de DIY lijst staan. Voor als ik nog eens 5 minuten tijd heb.
Veel duiven gaan ze wel niet meer moeten wegjagen met die pluizige tijgers die hier tegenwoordig rondhangen, maar met de juiste vulling pesten ze misschien de patattenkevers het erf af (of hun jas in), want die zijn alweer per twee bezig met eikeleg op het jonge loof. Dat wordt de komende dagen dus met regelmaat "beetlejuice and scrambled eggs" (ofte plukken en wrijven). U toch ook ?

Het was een beetje thuiskomen daar in die arts and crafts, cottage tuinen. Alsof je als adoptiekindje je biologische ouder(s) ontmoet en veel van jezelf herkend; denk ik, want ik ben zelf zonder twijfel zeer kort bij de boom gevallen.
Bijwijlen lekker arbeidsintensieve tuinen, waar de planten relatief-vrij maar met de juiste redenen 'op hun plaats' gezet zijn in combinaties die werken. Maar waar ze evenzeer worden aangemoedigd als ze gaan lopen, en ergens anders (maar meestal niet zo heel ver weg) minstens even leuk voetjevrijen met een ander.
 Een rustig-drukke tuin waar je blij van wordt, en vanop het bankje fluistert : "let's have a cup of tea, luv (in our wellies and hands still dirty)". Waar je in de ogen van Camassia kijkt, verliefd wordt en zegt : "lets propagate".
Ieder diertje zijn pleziertje maar mij zeggen die moderne onderhoudsvriendelijke Lonicera-met-boomschors-en-hier-en-daar-een-grasje-tuinen (gelukkig) niks.

 Historische tuinen (Hidcote Manor, Kew, Painswick Rococo, Sissinghurst Castle,..), enkele private tuinen (jezusmieke-hou-me-vast!), frivole tuinen (Abbey House Gardens, not-fully-naked) en Malvern Spring Flower show. Alleen voor die laatste al gaan we zeker nog eens de zee onderdoor. Met en zonder het tuinscholeke.

En elke tuin uiteraard zijn kitchen garden, arbeidsintensiever kan je het toch niet hebben ;-)

kiplekker ...

... of doen we toch minstens alsof er geen vuiltje aan de lucht is, en dan geen beter placebo tegen seizoenen met een oriëntatieprobleem dan een barbecue'ke tussendoor...



Zo eentje met een kruidig blikje bier in de-poep-van, of bijna nog beter zo eentje met een ooit toevallig in de kringloop gevonden schaal voor in de-poep-van.

Met een penseel en wat smaaksap maakt het voor de chef zelfs niet uit hoe druilerig het daarbuiten is ... (cave : geen goed idee om hier uw chocolade-eikes mee te willen opmaken, ça brûle)



maar de echte blikvanger is die andere held van de dag : de rookdoos. Want zelfs uw echte koolbriquetten van gerecycleerde winterbanden en overschotten gesmorgasboorde ikea-plakdeuren verdienen af en toe de smaak van echt hout (appelaar, eik, in casu zo gezegd van oude Jack Daniels whisky-eikevaten). Ge kunt dat kopen zelfs zo'n trommel, maar een oude koekendoos met wat gaten gaat ook. In elk geval het werkt, ook op een gasbbq,



en ongeveer halfweg staan de dames dan ongeveer zo kiplekker te welnessen in hun rookhok.

 Kiplekkerder dan de kippen in het kippenhok. De aanvulling (marans+leghorn+rosse) van de oude stock (aarschotse hoen) bleek niet zo heel gezond, en wat overblijft zit nu aan de kippen-antibiotica, maar op het eerste zicht toch al aan de beterpoot.

Vuile lucht in elk geval, er lijkt amper licht door te komen en warmte al evenmin. Het seizoen loopt 3 weken achter zeggen de boeren en ik ben geneigd ze te geloven. Desondanks liggen toch al 4 van de 9 moestuinvakken vol, en de verplaatste serre geheel klaar om te ontvangen. Maar ik ga toch weer wachten. Alleszins tot ik weer terug ben van Kew Gardens, Malvern flower show, nog een paar leuke hofkes en minstens een kopke thee ;-)

schoon weer ...

in de reeks : triestig weer, schoon licht : ...



... deden we ongeveer alles fout : deden niks aan de kousenvoeten om een interessanter standpunt te kiezen dan tot aan de rand van het natte dakterras, mocht het diafragma minstens vier keer dichter (maar dan moest ik ook nog eens achter het statief, en stond de mottige bouwkraan er nog scherper op), had ik misschien toch eens een titske polarfilter mogen proberen (hoewel contradictorisch schijnt een klein beetje te helpen want het is toch vooral refractie en niet alleen reflectie),...
maar kom het is hier toch bovenal een dagboek en papa stond op deze dag weer even enthousiast als de kinderen te trippelen bij het natuurwonder dat in werkelijkheid vooral 100x breder en auto-hdr-intenser leek (en waarvan papa voor zichzelf helaas de eindigheid kon voorspellen, life is full of spoilers ... #keep'em4yourself #enjoyWhileYouCan).

Desniettegenstaande werden we er nog eens aan herinnerd dat de occasioneel voorkomendezichtbare buitenste regenboog zijn kleurkes binnenstebuiten draagt, en hebben we toch weer onze fotoles gehad. Ah, en de pot goud ligt ongeveer op de speelplaats van 't scholeke, er gaan maandag waarschijnlijk weer stieken schupkes mee in de kabas.

Soms is de natuur al fantastisch als we er vooral geen poot aan uitsteken.

de peer die geen peer is ...

... omdat ze in de grond steekt en niet aan een boom hangt heeft grote voor- en even grote tegenstanders. De Helianthus tuberosus, ook wel topinambour in het sterrenrestaurant, artisjok uit Jerusalem, zonnewortel ofte aardpeer voor de gewone burger is voor de één konijnenvoer, voor de ander een delicatesse. Voor de één een zorgeloze bron van voedsel in de moestuin, voor de ander een vervelende woekeraar met relatief weinig sierwaarde. Waarschijnlijk heeft iedereen een beetje gelijk, bewijzen onder andere de 2 metskuipen knollen die uit de weg moesten bij het klaar maken van de groentebedden. En bewaren doen ze al helemaal niet (eentje uit de categorie "hoe lukt ze dat in de supermarkt toch altijd") dus snel nog wat opgebruiken.
Voor de zoute knabbel bijvoorbeeld.



Zoals voor de gewone chips : dunschillen (lang leve de mandoline), spoelen in zurig water (zodat ze niet direkt bruin worden), afdrogen (anders spetst't te hard), frituren (niet te lang), kruiden (peper en zout bv, maar dan met peperkes).
Lekker.
Er zijn er zelfs die dat met courgette doen, ben curieus. Nog chippekes van iet anders ?

op schema ...

... perfect op schema eigenlijk : pepers verpot, tomaten klaar, (moes)tuin en borders proper, ter plaatse gezaaid, gras gekamd, ... kortom the usual (inclusief gebeurlijke-rampen-na-vergeten-watergiften).
Nog een half kaske zaden aan de gang, subiet de blommekes en de rappe (komkommer, meloen, pompoen, nasturtiums,...), twee keer knipperen en het is weer zomer.

de serre-brigade mag zich stillekesaan gereed houden ;-)

En hoe is het daarbuiten, iedereen op schema ?

toch wel ...

Je zou het met four seasons in one day weer niet meteen zo zeggen maar er zijn toch nog zekerheden ...



 ... de peperkes en paprika's hebben er al zin in, hopelijk werken de seizoenen eens een seizoen mee.
Of het al kriebelt ?

't is koud, zeggen ze ...

... maar ik vind het eigenlijk nog behoorlijk warm ...



... 20-23° onder nul, overdag, in het dal, nog zonder de wind en de vitesse boven (gemakkelijk boven de 50/u gemiddeld - 50 wat ? vroeg de numerieke wiskundige; olifanten nu goed, want km zou belachelijk zijn - dat gemiddelde vooral niet meer lager te krijgen door de 90.25 swinnens) ...



... maar zo met het hoofd boven de wolken (en alle kleren die ik mee had tegelijk aan) hoor je me zelden klagen over de kou ... (hmm, rewind please) ...



De ouderwetse moestuinders onder ons waarschijnlijk ook niet, want de overwinterende kolen krijgen volgens velen nu eindelijk de smaak die we verdienen. En heb je gezien hoe de maan de sneeuw zo mooi doet oplichten : z'is vol (en als planten onder elkaar communiceren, dan luisteren ze zeker naar de maan), dus ik zou zeggen :
start (peppertime) !



wel spijtig van d'elfstedentocht ...