pepervenkelconfituur om precies te zijn maar ik wil de brave Sint en mijn trouwe lezers niet aan mijn deurke voorbij jagen omdat er weer 'peper' in de titel zit. Ik kan meestal wel goed inschatten wanneer het tijd is om te stoppen (niet noodzakelijk altijd wanneer ik wil stoppen). Je wil jezelf ook niet in een al te enge niche wringen; het hoekje waar ik nu zit is al eng en knus genoeg.Geheel onterechte beslommeringen trouwens want het gaat zelfs niet over peper (Capsicum, de vruchten) maar over peper (Piper, de bessen). En eigenlijk had dit recept die bolletjes zelfs niet echt nodig maar daarmee loop ik vooruit op de feiten. Met het risico om straks voor confituurmannetje versleten te worden toch nog maar een geleike, waarschijnlijk één van de laatste van het seizoen :
- 1 liter venkelsap
- 2dl sinaasappelsap
- 2dl citroensap
- 2dl droge witte wijn
- pezo+ (peper/zout/+wat je lekker vindt)
- 2EL peperbolletjes.
- suiker
De venkelknollen (Foeniculum vulgare, nikste vulgair, maar 'gewoon' 'hooi') stonden al een beetje te verpieteren in de moestuin, een paar lichte koudeprikjes waren genoeg om het bleekwit van de bollen en het frisgroen van de sprieten te ruilen voor minder frisse kleuren. Je zou ze waarschijnlijk al niet meer gekocht hebben als ze in de winkel lagen terwijl er amper twee schubben verder niets meer aan de hand was. Aangezien het er niet warmer op lijkt te worden en dat recept van venkelconfituur frankweg mijn ogen uitstak heb ik ze toch maar allemaal gerooid.
Om het sap uit de venkel te halen heb je best een sapcentrifuge bij de hand. Venkel is een beetje als rode biet, je vraagt je af of daar wel een druppel sap uit kan komen maar drie tellen later heb je met een halve knol een half glas gevuld (en niks dan kurkdroge pulp aan de overkant). Het groen mag mee 'geperst' worden maar daar moet je toch niet mee overdrijven, de kleine sprietjes zorgen meer voor verstopping dan wat anders.
Het kan wel sletig zijn voor de machine (of het kan aan mij liggen), hou daar misschien rekening mee als je een apparaatje leent.
En dan hebben we het moeilijkste weer achter de rug. De andere sapjes sappen, wat kruiden en de suiker, opkoken, roeren, klaar. Niets houd je tegen om er nog wat pastis, martini, absint, ... of andere anijsachtige aromaten aan toe te voegen maar subtiel en puur natuur vermaken best.
De confituur is echt enorm lekker, en het huis geurt minstens twee dagen naar het betere snoepwinkeltje (waar vind je die nog ??). Maar de peperbolletjes zijn niet echt nodig denk ik. Het stond zo in mijn boek over inmaken en teveel improviseren als je iets nieuw uitprobeert is niets altijd aangewezen (peperbolletjes staan toch meestal maar te verstoffen in die veel te grote bussen). Ze hebben misschien een tikkeltje kleur gebracht en geven op termijn wellicht nog wat smaak af, maar het is vooral een visueel gebeuren achter dat glas.
Maar de bolletjes drijven nogal graag, om ze dus mooi door de potten te laten zweven moet je nog een paar keer terug naar de keuken om te schudden (vermoeiend). Misschien volgende keer wat minder bolletjes (of geen), maar volgend seizoen in elk geval meer venkel.
