De urban legend van Ciske werd gisteren realiteit toen ik hem/haar zelf zag trippelen. Slecht nieuws voor Ciske want nu moest ik wel optreden. Elke gemeente voorziet gratis korrels (zelfs Aarschot) en ook de tuincentra liggen vol met rodentkillers maar ik heb het niet zo voor die korrels. Ten eerste is het gevaarlijk spul, en krijg je er meestal teveel van waardoor er dus 'ergens' overschotjes bewaard moeten worden. Het zou de eerste hond, kat of kleuter niet zijn die er per ongeluk aan kan (of liggen ze bij iedereen en overal achter slot en grendel ? in het tuincentrum alleszins niet, daar liggen ze tot op het onderste 'schap') om maar te zwijgen van de egel die nog kan smikkelen van wat de rat niet (tijdig) opkreeg.
Daarbij zegt de verpakking : "het beest gaat meestal na een dag of 5 sterven in zijn hol, uit het zicht van de mens". Alsof dat allemaal goed nieuws is. Ik wil niet dat het beest zich 4 dagen mottig voelt om nog één dag anoniem te creperen in een donkere pijp; en ik wil het lijk zien anders kan ik verdorie blijven bedelen naar of investeren in van die korrels.
Nee, dan maar weer een kooike gekocht, het beproefde model van muizeke maar een maatje groter. Een nacht later had het ding zijn werk al gedaan, zo moeilijk is dat dus niet knaagdieren vangen (met dank aan de lachende koe).
Misschien moet ik het dier maar houden om er zoals House mijn persoonlijke labrat van te maken (want het is toch zo braaf met zijn zwarte oogjes, tot ik op wandel ging met de kooi ahum). Paarsgewijze vergelijking van de verschillende tomatenrassen zou een eerste studie kunnen zijn. Of nagaan of de SCC (Scoville-Conjunctivitis Constante) bestaat en of we daar dan een getal kunnen op plakken.
Als iemand dit beest wil domesticeren dan geeft die maar een seintje. Maar je moet wel een beetje geduld hebben (en geluk) want ze is naar de zwemles... (verdienstelijk net onder de minuut op haar eerste lengte, maar het keren dat wordt niks dat heb ik al gezien. Jongens en wetenschap, als je dan toch iets gruwelijk moet doen kan je er maar beter iets van opsteken - memo to myself : de emaillen emmer was maar net hoog genoeg voor deze olympische discipline en enkel nadat hij tot de rand (bij)gevuld was; meteen tot de rand vullen of andere emmer zoeken)
ice ice baby... wel Vanilla-ice, not Vanilla ice
Na de vakantie hebben we meteen een ijsmachine gekocht (u raadt het al : de hoe-verleng-ik-mijn-vakantie strategie, maar ook een beetje 'wat ga ik doen met de laatste frambozen'). En ik moet zeggen dat dat goed meevalt. En leerrijk, ik wist bijvoorbeeld niet dat er een soort antivries in de commerciële crèmedozen zit (we zouden het ijs anders een half uur moeten uitzetten voor gebruik en dat past toch niet in onze moderne ratrace).
Ondertussen zijn er al heel wat alternatieve recepten de revue gepasseerd want je koopt zo'n toestel natuurlijk niet om er alleen vanille-ijs mee te draaien . Na 35 jaar mag het eens wat anders zijn, het wordt toch nooit meer zoals het horeke met twee witte bollen van "Liesbeth-van-de-crèmerie" die ik dit weekend na goed 20 jaar nog eens ontmoette in de Mareholt in Mareholt.
Nee, speculoos-ijs (beter dan de pasta), yoghurt-cocomarshmellows (ben&jerry eat your heart out), en hete-peper-ijs (tegelijk warm en koud in de bek, voor zover ik weet nog nergens te koop) om er maar een paar te noemen. Mojito-granite staat nog op de planning maar dan wil ik eerst 14 dagen zon zien.
hiese dase, tomatjes...
De aanvoer rijpe tomaten begint stilaan op volle toeren te draaien. Nu lukt het nog maar binnekort zullen we dus weer schilderstape en een pen moeten meenemen naar de serre om ze uit elkaar te houden. Er zijn blijvertjes die mogen blijven (Earl Faux, Black Sea Man, prune noire, rose quartz,...), en al een paar nieuwe blijvers (Jaune Flammée,..) en dit jaar nog geen echte wijkers (help!). De aandachtige lezer zal opmerken dat er een vreemde pomme in de mand ligt, dat is inderdaad een (Alkmene) appel. Ik pluk de tomaten soms al eens wat vroeger (blijkbaar gaat op een bepaald moment toch één van de twee kranen (xyleem en phloeem, en als ik me niet vergis de laatste) naar de tomaat toe, en kan er enkel nog water bij en niets meer uit. De kans op barsten neemt dus alleen maar toe, en voedings/smaakgewijs is 't vat eigenljk zo vol als je het kan krijgen. Een appel (gelijk welk 'merk', zelfs gewoon de andere rijpe tomaten) zal de rijping vernellen waar nodig.
Je kan het al een beetje zien aan dat knikje aan de tomaat wanneer de vrucht begint los te laten (de 'abscissie-lijn' tekent zich al wat af), maar als je ze gemakkelijk kan plukken (op dat knikje) dan is 't ok.
ik heb er weer een meisje bij ...
(ik hoop voor zsazsa eerdaags van 't zelfde laken een rok)
Rosemarie was er flink mee weg ("papa gaat seffens Lisa halen"), Caroline schrok zich een ongeluk ('papa heeft een vriendinnetje mama') en toen we naar de post reden maakte ze uit eigen beweging de achterbank zorgvuldig leeg ('mag Lisa tussen jullie komen zitten ?'). 'Waar woont Lisa nu papa ?'. "We zijn er," en ik trok het postgebouw in om er even later met een doos weer uit te komen. 'Zit Lisa in een doos papa ?'. "Ja kijk maar", en de (genezen) oogjes gingen ver open toen Lisa eindelijk uit de doos mocht. Dit is ook een leuke manier om uit de doos te komen. (opgepast soms is het leuker NIET te weten hoe iets werkt).
Papa's nieuwste (dik 50 jaar oude, plastieken) ukulele. Alle ukuleles krijgen een meisjesnaam, en als de ukulele Lisa op haar hoofd heeft staan is het gek om er een andere naam voor te verzinnen (anders was het misschien Lieselot geweest). Lisa komt uit Amerika en papa mag met haar spelen. Thanks Ron. This is 'a quick spin' for you to see that she arrived well : (she's) On the road again, originally by the Memphis jug band but very nicely performed by Max & Veronica on the last ukulelefestival, (un)fortunately only recorded in the memories of the happy few that were there. There are many versions for the lyrics of this song with varying political correctnessnessness, therefore (and for some other reasons) I will not sing along, any of them ;-)