Van de ui heeft het merendeel het voorjaar niet eens gehaald, althans niet in een vorm die we algemeen als ajuin [jaowenn] zouden herkennen en benoemen. De look deed het wat betreft 'overleven' een stuk beter maar qua omvang (met uitzondering van een bol of twee) weinig om over te stoefen. Aangezien je pakweg een stuk of éénentwintig vaststellingen nodig hebt om statistisch relevante en enigszins betrouwbare uitspraken te (mogen) doen hebben ze recht op nog een paar herkansingen (wat doet een mens anders in het najaar, en de moestuin ligt er dan toch zo kaal en uitnodigend bij) maar dan toch maar eens een keertje op ruggen. Akkoord, niet erg lui-gezind maar waarschijnlijk droger en dus misschien meer succes.
Iets anders om volgend jaar op te letten is het vrijmaken van de grond rond de vruchten naar het einde van de rit, elkeen zijn eigen greppeltje zeg maar, dat moet moet ook bijdragen aan de waterhuishouding (en misschien wat aan de diktegroei?). En in periodes van lange droogte toch eens wat water geven, dan hebben de uien blijkbaar minder de neiging om te gaan bloeien. Vechten tegen de nattigheid, en dan weer vechten tegen de droogte, wie zei dat de natuur mooi in elkaar zit ?
Capucijners stonden al lang op de verlanglijst maar er was altijd wel weer een reden waarom het er niet van kwam. Vorig jaar stonden ze al in het doosje te wachten waardoor dit jaar het argument 'ik moet er nog gaan halen of bestellen' kwam te vervallen. En voor een eerste keer deden ze het aardig volgens het boekje totdat ...
Na het peulen en 'morgen doen we verder' kwamen we die volgende dag tot een wat vervelende vaststelling : de erwten begonnen bruin te verkleuren, ze konden het blijkbaar niet zo vinden in de openlucht zo zonder hun kostuum. De omstandigheden waren nochtans niet echt extreem te noemen en dat gedrag is ons bij de 'gewone' erwt nooit opgevallen (sterallures?). Is dat misschien de reden waarom we de Capucijner niet zo vaak in het commerciële circuit vinden ? Doen we iets verkeerd, of doen we iets niet wat we wel zouden moeten gedaan hebben ?
Niet erg smakelijk meer in elk geval en een hele oogst verloren zien gaan is ook niet erg prettig, ook al valt het 'werk' bij de peulenfamilie nogal mee (in de grond leggen, wachten, oogsten, peulen). Dan maar, u raadt het al, dubbel peulen om het verlies te beperken (weggooien zou zonde zijn). Maar dat dubbel peulen is bij iets ter grootte van een erwt toch een heel gedoe, dat kan niet echt de bedoeling zijn, dat moet anders kunnen.
Alle tips zijn dus welgekomen of het worden hier weer 'vergeten groenten'.
